เขาคงไม่แข็งทื่อประหนึ่งคนกำลังลังเลว่าจะโยนทิ้งดีหรือไม่เช่นนั้น
เหล่ามวลบุปผารูปร่างหน้าตาฐานะเพียบพร้อมในเมืองหลวงล้วนไม่ถูกตาต้องใจของเขาเลยแม้แต่น้อย
เช่นนั้นดอกบัวตมที่งดงามสู้หางสุนัขไม่ได้ผู้นี้จะอยู่ในสายตาเขาได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น เจียงหรูฉินเคยใช้ท่าทางรบเร้าเย้ายวนเช่นนี้แทบทุกกระบวนท่าแล้ว หากหลงเทียนอวี้ชื่นชอบ เช่นนั้นจวนอวี้คงไม่มีนางเป็นชายาเอกอยู่เพียงผู้เดียว
“ข้าเองก็เดาไม่ถูกว่านางพูดเรื่องอะไร แต่ท่านอ๋องจะต้องมีเหตุผลให้ทำเช่นนี้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ ท่านเป็นคนฉลาด เช่นนั้นจะต้องทายถูกอย่างแน่นอน”
ป๋ายซ่าวล้างหน้าแปรงฟังพลางกระซิบเสียงเบา
หลินเมิ้งหยาพยักหน้า ไม่ว่าซู่เหมยจะใส่สีตีไข่เช่นไร แต่คาดว่าหลงเทียนอวี้จะต้องจับผิดได้อย่างแน่นอน ฉะนั้นเขาจึงจงใจทำให้ซู่เหมยลำพองใจเช่นนี้
เพียงแต่…เขาโง่เหลือเกิน แค่การแสดงก็ทำได้ไม่แนบเนียนเลยแม้แต่น้อย หากถูกซู่เหมยจับได้จะมิเป็นการเสียแรงเปล่าหรือ?
กลอกตาเล็กน้อย หลินเมิ้งหยานึกถึงตัวช่วย
อาซิ่วเดินกลับเข้ามาพอดี มุมปากหลินเมิ้งหยายกขึ้นน้อยๆ นางแสร้งแสดงท่าทางโกรธเกรี้ยวจนอาซิ่วต้องเดินเข้ามาหา
“พี่เสี่ยวหยวนเป็นอะไรไปหรือ?”
เพี
