งดังขึ้น ประตูด้านหลังพวกนางถูกมั่วฉินปิดอย่างไม่คิดทะนุถนอม
หลินเมิ้งหยาโอดครวญในใจ แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่ถึงกับทรุดตัวลงกับพื้นแล้วร้องขอชีวิต
หงอวี้ยังคงสงบนิ่ง บางทีนางอาจกำลังคิดว่าในเมื่อมั่วฉินช่วยเหลือพวกนางแล้ว บางทีนางคงไม่ทรมานพวกตนเอง
น่าเสียดาย หงอวี้เพียงแค่คิดเท่านั้น
“เพียะ” เสียงดังขึ้น ข้อมือของมั่วฉินสะบัดแส้ม้าในมือ
เสียงใสกึกก้องทำให้หัวใจของหลินเมิ้งหยาสั่นระรัว ขณะเดียวกันก็ทำให้นางและหงอวี้ตกใจจนเกือบจะสลบไป
สีหน้าของมั่วฉินเริ่มน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ
สวรรค์โปรด ตกลงว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่!
“ในเมื่อเจ้าบอกว่ามีความชอบพิเศษ เช่นนั้นวันนี้ข้าจะเป็นเพื่อนเล่นกับเจ้าให้ ทุกคนล้วนขนานนามแส้ม้าของข้าว่าแส้ปลิดวิญญาณ คืนนี้ข้าจะขอรับใช้คุณชายดีหรือไม่?”
มั่วฉินเน้นย้ำทีละคำ ขนแขนของหลินเมิ้งหยาชูชัน
หากรู้แต่แรกคงไม่พูดเช่นนั้นออกไปเป็นแน่
ทว่านางเองก็มีประสบการณ์โชกโชน หลังจากตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่ง จิตใจจึงสงบลง
ถึงอย่างไรแม้คิดจะหนีตอนนี้ก็คงหนีไม่พ้น เช่นนั้นทำใจประมือกับมั่วฉินดูสักครามิดีกว่าหรือ
มุมปากพลันแสยะยิ้มมีเลศนัย หลินเมิ้งหยาแสร้งแสดงท่าทางหื่นกระหาย
