ที่เป็นสตรี เจ้าเองก็รู้เรื่องนี้ดีที่สุด ในเมื่อเจ้ากับเด็กคนนี้รู้จักกัน เช่นนั้นข้าจะปล่อยนางไปสักครา อย่าคิดว่าคนที่นี่จะไร้สมองดั่งเช่นจื่อหยุนไปเสียหมด หากมิต้องการทำร้ายนาง เช่นนั้นจงรีบพานางไปเสีย”
มั่วฉินกล่าวออกมาอย่างชัดเจน หงอวี้ทำได้เพียงก้มหน้าลงแล้วพยักหน้าเบาๆ
เมื่อเห็นว่าหงอวี้เข้าใจแล้ว มั่วฉินถอนหายใจ ก่อนจะเลื่อนสายตามองเด็กสาวที่เพิ่งจะสงบนิ่งลงคนนั้น
เด็กคนนี้มีรูปโฉมงดงาม นางโลมแห่งนี้เห็นจะมีเพียงไม่กี่คนที่โดดเด่นเทียบเท่า
เฮ้อ ไม่รู้ว่าเป็นคุณหนูสูงศักดิ์จากตระกูลใด หรือนางคิดจะกระโดดลงนรกขุมนี้กัน?
“ข้าไม่ไป ข้าจะอยู่ที่นี่”
หลินเมิ้งหยามองสำรวจมั่วฉินเล็กน้อย นางพบว่าหญิงสาวแข็งแกร่งผู้นี้เป็นคนมีเหตุผล
ภายนอกท่าทีแข็งขืนโหดเหี้ยม ทว่าภายในกลับสุขุมใจเย็นเฉลียวฉลาด มิเช่นนั้นนางคงไม่รู้ว่าตนเองเป็นหญิง
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่นางแก้สถานการณ์แทนตนเองและหงอวี้ ครู่ต่อมายังข่มขู่พวกนางทั้งสองอีก ราวกับมั่วฉินผู้นี้กำลังปกป้องนางอย่างไรอย่างนั้น
หากนางเป็นคนจำพวกเดียวกับจื่อหยุน เช่นนั้นนางจะลำบากจัดฉากเช่นนี้ทำไมเล่า?
ฉะนั้นหลินเมิ้งหยาจึงปฏิเสธเสียงแน่
