มด้วยความกังวล ตอนแรกนางคิดว่าเรื่องเลวร้ายของการเดินทางในคราวนี้จบลงแล้ว แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเพียงก้าวขาออกมาอีกข้าง ชีวิตของตนเองจะตกอยู่ในอันตรายอีกครา
ตอนนี้นางเป็นห่วงนายหญิงของตัวเองยิ่งนัก นายหญิงมีชาติกำเนิดสูงส่ง เหตุใดต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ด้วย?
หลินเมิ้งหยาส่ายหน้า น้ำร้อนชะล้างความเมื่อยล้าออกไปจนหมดสิ้น สมองก็ปลอดโปร่งกว่าเดิม
“เขาไม่มีทางทำอะไรพวกเราหรอก ข้าเชื่อว่าเขาไม่มีวันทำร้ายพวกเราอย่างแน่นอน อีกอย่างข้าคิดว่าเขาจะต้องมีส่วนช่วยในการไปขอยาหลงสิงค่อนข้างมาก สิ่งเดียวที่ข้ากังวลใจในตอนนี้คือเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนออกจากเมืองหลวงในวันนี้จะเปิดเผยเบาะแสการหายตัวไปของพวกเราหรือไม่”
นิ้วมือเรียวยาวยกขึ้นนวดขมับ
บางทีการหลบหนีของนางอาจถูกจับได้ แต่เมืองหลวงไม่เหมือนที่อื่น เหตุเพราะมีคนจำนวนมากจดจำนางได้
หากพวกไท่จื่อรู้เรื่องนี้ เช่นนั้นความปลอดภัยของนางคงกลายเป็นศูนย์
ลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าเรียบง่าย หลินเมิ้งหยามองลอดหน้าต่างลงไปทางด้านล่าง พวกพ่อค้าส่วนใหญ่กำลังเฝ้าดูแลสิ่งของของตนเอง
ทุกคนล้วนมีครอบครัวและคนรักกันทั้งสิ้น
นางรู้จักแผนการของพวกไท่จื่อดี หากเขาคิดจะฆ่า เช่นนั้นเขาไ