รั้ง
ผิวน้ำกลับมาสงบนิ่ง แต่หัวใจของป๋ายจื่อกลับกระโดดเด้งจนแทบจะทะลักออกจากคอ
การกลับลงมาใต้น้ำครั้งที่สองทำให้หลินเมิ้งหยาเพิ่มความเร็วในการค้นหามากขึ้น
น่าแปลก ทั้งที่นางจำได้ว่าของชิ้นนั้นอยู่ตรงนั้น แต่เหตุใดจึงหาไม่เจอเล่า?
หลินเมิ้งหยายังคงไม่ตัดใจ ว่ายวนหาอีกครั้ง ก่อนจะว่ายไปหยุดอยู่ฝั่งตรงข้ามกับสถานที่ที่นางพบของสิ่งนั้นเมื่อคราวก่อน ในที่สุดนางก็เห็นแสงประกายในความมืด
นั่นไงล่ะ!
หลินเมิ้งหยารีบว่ายเข้าไป ท่วงท่าเสมือนนางเงือกสาวก็มิปาน
เมื่อเห็นของชิ้นนั้น หัวใจของนางพลันรู้สึกเย็นเฉียบ
เพราะเหตุนี้ตอนนั้นนางจึงมองเห็นว่าของชิ้นนี้เหมือนหินรูปร่างคล้ายแม่กุญแจ แต่พอลองมองให้ละเอียดแล้ว มันไม่เพียงล่ามหีบใบหนึ่งเอาไว้ แต่ด้านล่างหีบยังเป็นเต่ามังกรยักษ์ที่ไม่รู้ว่ามีอายุมากขนาดไหน ซ้ำมันยังจ้องตานางด้วยท่าทางดุร้าย!
หลินเมิ้งหยารู้สึกหนักใจเล็กน้อย เหตุเพราะอุปนิสัยของเต่ามังกรค่อนข้างดุร้าย อย่าว่าแต่จับตัวเลย ขนาดเข้าไปใกล้ยังยากลำบาก
ทว่าไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เต่ามังกรที่ตอนแรกตั้งท่าจะโจมตีกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้นางจะเข้าใกล้
ยิ่งไปกว่านั้น ขณะที่หลินเมิ้งหยายื่นมือเข้าไปสัม
