ุ่มสี่จตุรเทพ แต่…แต่นางจงรักภักดีต่อนายท่านเป็นอย่างยิ่ง คราวก่อนที่เข้าวัง พี่สาวออกแรงแข็งขันพยายามทำภารกิจ นาง…นางจะบังอาจไปทำร้ายพระชายาได้เช่นไร?”
ดวงตาของคุณชายจู๋เบิกกว้าง นางในเวลานี้ราวกับคนมิอาจยอมรับความจริงตรงหน้าได้
แม้พี่สาวของนางจะเกิดในโรงฝึกการแสดง แต่ถึงกระนั้นนางก็รักตัวเองเป็นอย่างดี
ทุกครั้งที่มายังเป่ยโหลว นางมิเคยเปิดเผยตัวตน เพราะเหตุใด….นางจึงคิดจะสังหารพระชายาเล่า?
อยู่ๆ ความคิดหนึ่งพลันแล่นเข้ามาในสมอง
นางนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ นายท่านเล่าว่าพี่สาวเคยแอบนำยาไปส่งที่จวน
หรือว่า….
สวรรค์โปรด นางถูกความลุ่มหลงบังตาอย่างนั้นหรือ!
“ตอนนี้พี่สาวของเจ้าตายไปแล้ว ข้าจะไม่ตามสืบเรื่องอื่นให้มากความ แต่เจ้าจงจำเอาไว้ให้ดี หากเป่ยโหลวมีการทรยศหักหลังเกิดขึ้นอีก เช่นนั้นหัวหน้าเช่นเจ้าจะต้องได้รับโทษ อีกอย่าง จงถ่ายทอดคำสั่งออกไปทั่วทั้งเมืองหลวง หากคนของสี่จตุรเทพพบเห็นพระชายาที่ใด ทุกคนจะต้องแอบติดตามเพื่อปกป้องนางให้ดี เหตุที่พี่สาวของเจ้าตาย หาใช่เพียงเพราะนางต้องการสังหารพระชายา แต่เรื่องที่เกิดขึ้นในวังหลวงคราวที่แล้วรั่วไหลออกไป เจ้าเองก็น่าจะสังเกตเห็นเรื่องนี้ ส่วนศพพี่สาวของเจ้าอยู่ที่ห้องเก็บศพนอกเมือง เจ้าดูเอาเถิดว่าจะจัดการเช่นไร”
แม้เสียงของหลงเทียนอวี้จะเย็นชาและคำพูดของเขาจะบาดลึกถึงขั้วหัวใจ แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังมอบความเมตตาให้กับคุณชายจู๋
“
