็นตุเป็นตะและพยายามกระตุ้นโยนความผิดให้กับคนของทางการเพื่อบีบบังคับให้พวกเขาส่งทหารเข้ามา
แต่เท่านั้นยังไม่สาแก่ใจของหลินเมิ้งหยา นางสั่งให้คนจุดไฟเผาเรือน เท่านี้คนที่มาช่วยดับไฟก็ได้เห็นฉากการเข้าไปในเรือนของพวกทหารหลวงและทหารของทางการด้วย
คาดว่าค่ำคืนนี้คนเหล่านั้นจะต้องอยู่อย่างไม่สงบสุขแน่นอน
คราวนี้นอกจากไท่จื่อจะขโมยไก่ไม่ได้แล้ว คงยังต้องเสียข้าวสารในกำมืออีก
หลังจากอยู่บ้านชิวอวี้นานหลายวัน นางเริ่มคิดได้แล้ว
แม้นางจะไม่ออกหน้า แต่ไท่จื่อและฮองเฮาก็ไม่มีวันปล่อยนางไป
หากฮ่องเต้ฟื้นขึ้นมา เช่นนั้นไท่จื่อและฮองเฮาคงไม่หยิ่งผยองเช่นนี้อีกต่อไป แต่ถึงกระนั้นนางก็ไม่อาจฝากความหวังทั้งหมดไว้กับผู้อื่นได้
ไท่จื่อและฮองเฮาทำกับนางเอาไว้มากมาย หากนางไม่เอาคืน เช่นนั้นนางก็เสียเปรียบสองแม้ลูกคู่นั้นน่ะสิ
“เจ้าคิดจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่ตลอดไปอย่างนั้นหรือ? หรือจะส่งคนไปบอกอ๋องอวี้เพื่อให้เขาส่งคนมารับเจ้า?”
ชิวอวี้ซึ่งกินข้าวจนอิ่มท้องแล้วกระซิบถามหลินเมิ้งหยา
เขากับหลินเมิ้งหยาแตกต่างกัน เหตุเพราะอีกฝ่ายไม่รู้จักตัวตนของเขา งานทุกอย่างล้วนเป็นลูกน้องของเขาไปจัดการ ฉะนั้นเขาจึงสามารถกลับวังหลวงได้โดยไม่ถูกสงสัย
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับแตกต่างกัน คาดว่ารถม้าที่ว่างเปล่าจะต้องถูกพบแล้วอย่างแน่นอน
แต่ถ้าหากนางเผยโฉมออกมา นางจะต้องตกเป็นเป้าอย่างแน่นอน
ที่นี่ถือว่าเป็นสถานที่ปลอดภัย ต้องขอบคุณใน