?”
ฐานะที่แท้จริงของหลินจงอวี้จะต้องถูกเปิดเผยในอีกไม่นานนี้อย่างแน่นอน
ท่านพ่อเป็นแม่ทัพแห่งเมืองจิ้น ทั้งสองประเทศล้วนเป็นศัตรูกัน หากมีคนรู้เรื่องนี้เข้าอาจจะส่งผลไม่ดีกับท่านพ่อได้
หากมีคนใส่ร้ายว่าท่านพ่อหักหลังบ้านเมืองคงไม่ดีแน่
“แล้วแต่พี่สาวเถิด”
ร่องรอยของความดีใจปรากฏขึ้นในหัวใจของหลินจงอวี้ หากเขาได้เป็นลูกพี่ลูกน้องกับนางจริง เช่นนั้นเป้าหมายของคนกลุ่มนั้นก็ไม่มีทางสำเร็จ
แสงแดดสาดส่องเข้ามาภายใน ใบหน้าด้านข้างของหลินเมิ้งหยายิ่งอ่อนโยนงดงาม
เมื่อได้เห็นความงดงามเบื้องหน้า หลินจงอวี้ลืมเลือนเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างประเทศไปชั่วคราว
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขา…ไม่มีทางทำเรื่องไม่ดีกับพี่สาว
ไม่นานก็เดินทางมาถึงจวนฉิน หลินเมิ้งหยานำบัตรเชิญไปยื่น ไม่นานพวกนางก็ได้รับเชิญมามาที่ห้องรับแขก
กลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาเจือจางลงเล็กน้อยเมื่ออยู่ในฤดูหนาว
ระหว่างทางเดิน การตกแต่งบ้านของสกุลฉินล้วนเป็นธรรมชาติ
แม้จะต้องใส่ใจเป็นอย่างมาก แต่กลับส่งผลให้รู้สึกเพลิดเพลินใจ
ดูเหมือนสกุลฉินจะเป็นสกุลที่มีแต่ความสงบสุข เมื่อเทียบกับจวนอวี้และสกุลหลินที่มักมีพายุพัดผ่านเข้ามาไม่หยุดหย่อนแล้ว สกุลฉินเป็นเหมือนสกุลของชนชั้นสูงอย่างแท้จริง
“ด้วยสภาพอากาศที่เต็มไปด้วยหิมะหนาวเหน็บเช่นนี้ เหตุใดพระชายาต้องลำบากเดินทางมาด้วยตนเองด้วยพ่ะย่ะค่ะ หากดูจากความสัมพันธ์ของพวกเราสองตระกูลแล้ว เพียงแค่ส่งคนมาแ
