จ้งข่าวก็ได้”
อันที่จริง หลินเมิ้งหยาควรจะนั่งลงบนที่นั่ง
แต่เพราะนางเคารพเขาในฐานะผู้อาวุโส ดังนั้นนางจึงนั่งลงบนตำแหน่งที่ต่ำกว่า จึงทำให้ใต้เท้าฉินรู้สึกดีมาก
รู้จักรักษามารยาทและอ่อนน้อมถ่อมตน นี่คือสิ่งที่พระชายาควรมี
“ท่านลุงฉินอย่าเอ่ยเช่นนั้นเลย อันที่จริงข้าควรมาเยี่ยมเยียนท่านตั้งนานแล้ว แต่เพราะงานในจวนมีค่อนข้างมาก ดังนั้นจึงมาช้าไปสักหน่อย บังเอิญเมื่อคืนมีหิมะตกมากมาย ข้าที่นั่งอยู่ในรถม้าได้มองเห็นเส้นทางที่มีแต่หิมะยังรู้สึกตื่นตะลึงไม่ได้
หลินเมิ้งหยาหยักยิ้ม ท่าทางว่านอนสอนง่าย
นางรู้ดี ใต้เท้าฉินเป็นขุนนางเก่า แน่นอนว่าเขาย่อมมีความหยิ่งทะนงตน
ดังนั้นนางจึงมิได้มาในฐานะชายาอวี้ แต่กลับมาในฐานะลูกสาวของสหายเก่าเท่านั้น
“ท่านลุงฉิน ที่หลานมาในวันนี้ก็เพราะมีเรื่องขอร้องเจ้าค่ะ”
ทายาทของสกุลฉินมีมากมาย แต่ใต้เท้าฉินมีเพียงลูกชายสามคนเท่านั้น ดังนั้น เมื่อถูกคำพูดอ่อนหวานของหลินเมิ้งหยาหว่านล้อม เขาจึงรู้สึกใจอ่อน
“ชายาอวี้อย่ามากพิธีเลย รับสั่งมาเถิด”
หลินเมิ้งหยาแย้มยิ้มเล็กน้อย สีหน้าผ่อนคลาย
“อีกไม่กี่วันจะถึงวันงานเทศกาลฤดูหนาวแล้ว ท่านเองก็รู้ว่าทุกปีจะต้องไปไหว้พระขอพรที่วัด แต่เพราะปีนี้ฮ่องเต้ยังประชวร ดังนั้นไท่จื่อกับท่านอ๋องจะต้องไปแทน แม้ข้าจะแต่งงานเข้ามาอยู่ในราชวงศ์แล้ว แต่ถึงกระนั้นก็ไร้ประสบการณ์ใดๆ หากข้าทำอะไรมิเหมาะมิควร ข้าอยากขอให้ฝ่ายพิธีการได
