ซิ่งเอ๋อร์เอ่ยประโยคนี้ออกมา ทุกคนผงะไปในทันทีหลินเมิ้งหยาส่งสายตาเย็นชาไปทางซิ่งเอ๋อร์ซึ่งกำลังนั่งอยู่บนพื้น ก่อนจะกวาดสายตาไปทางเจียงหรูฉิน“อย่างนั้นหรือ? ข้าเป็นคนสั่งให้เจ้าทำ?”ซิ่งเอ๋อร์มองดูคุณหนูของตนเองด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะพยักหน้า“เจ้า…เจ้าค่ะ ชายาอวี้ซื้อหนู่ปี้ หนู่ปี้จึงทำเรื่องนั้น”สายตาของทุกคนหันไปทางหลินเมิ้งหยาทว่าหลินเมิ้งหยากลับไร้ซึ่งท่าทางกระวนกระวายเจียงหรูฉินรู้สึกสะใจจนอยากจะหัวเราะออกมาดังๆหลินเมิ้งหยา ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะหยิ่งผยองต่อไปได้อีกนานแค่ไหน“ข้าซื้อเจ้า? มีหลักฐานหรือไม่?”มองดูซิ่งเอ๋อร์ที่นั่งอยู่บนพื้นเหมือนกำลังดูเรื่องสนุกภายในใจหลินเมิ้งหยาลอบถอนหายใจเมื่อมองดูจากรูปการณ์ คาดว่าซิ่งเอ๋อร์จะต้องถูกขู่บังคับอย่างแน่นอนหากคิดจะช่วยเจ้านายทำผิดคิดชั่ว เช่นนั้นนางก็ต้องเตรียมพร้อมที่จะตายนางมิใช่คนที่จะใจอ่อนให้ศัตรูเสียด้วย“มี…มีหลักฐานเจ้าค่ะ”มือที่สั่นเทาล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วหยิบธนบัตรใหม่เอี่ยมออกมา“นำมานี่”นางกำนัลที่อยู่ข้างกายฮองเฮารีบออกคำสั่งธนบัตรถูกส่งมอบให้ฮองเฮาท่ามกลางสายตาของทุกคนนางหรี่ตามอง ก่อนจะเอ่ย“อืม เป็นธนบัตรที่ราชวงศ์ใช้ ชายาอวี้ เจ้ายังมีข้อแก้ตัวอีกหรือไม่?”ไม่โกรธ แม้แต่เค้นถามก็ไม่ทำทุกคนไม่เข้าใจความคิดของฮองเฮาหลินเมิ้งหยากลับยิ้ม นางหมุนตัวหันไปมองทางซิ่งเอ๋อร์“เจ้าบอกว่าข้าเป็นคนให้เงินเจ้าอย่างนั้นหรือ?”ซิ่งเอ๋อร
