ยกชาขึ้นแล้วจิบเล็กน้อยชา ทำไมถึง…ยังไม่ทันที่จะได้คิดอะไร ด้านนอกมีคุณชายสวมใส่ชุดสีฟ้าอ่อนเดินเข้ามา“ถือว่าเจ้ารู้การรู้งานเป็นอย่างดี เช่นนั้นข้าจะบอกให้เจ้ารู้ก็ได้ว่าข้าคือคุณชายสกุลตู้ เจ้าเรียกข้าว่าตู้หลางหรือคุณชายตู้ก็ได้ แล้วแต่เจ้าจะชอบ”คุณชายสกุลตู้มีตาคล้ายรูปสามเหลี่ยม เพียงได้มองก็รู้สึกได้ทันทีว่าเขาเป็นคนไม่ดีใบหน้าเผยให้เห็นความคิดชั่วช้า อีกทั้งยังส่งยิ้มมีเลศนัยที่ทำให้คนมองรู้สึกรังเกียจรูปร่างไม่สูงมาก ดูเหมือนเขาจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องอย่างว่ามากจนเกินไป ดังนั้นร่างกายจึงไร้เรี่ยวแรงหลินเมิ้งหยาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ราวกับว่านางมิได้มองเห็นคุณชายสกุลตู้อยู่ในสายตา“มีอะไรก็รีบพูดออกมา อย่าทำให้ข้าหมดความอดทน”หลินเมิ้งหยาไม่อยากมีเรื่อง วันนี้นางต้องการพาสาวใช้มาซื้อของละลายทรัพย์เท่านั้น ดังนั้นนางจึงไม่มีอารมณ์มาสั่งสอนผู้ชายมักมากในกาม“ฮ่าๆ ดุดันเสียจริง วันนี้คุณชายตู้อย่างข้าจะขอลิ้มลองแม่สาวเผ็ดร้อนคนนี้ดูสักหน่อย”พูดจบ มือยื่นเข้ามาหมายมั่นจะแตะต้องใบหน้าของหลินเมิ้งหยาทว่าหลินเมิ้งหยาร้องฮึในลำคอ ก่อนที่จะพลิกมือขึ้นหยิบปิ่นปักผมบนศีรษะแล้วแทงลงไปบนมือของเขา โดยไม่หันหน้าไปมองเลยแม้แต่น้อย“อ๊าก…นังหญิงบ้า”ร้องโอโอยเพราะความเจ็บปวด แม้แต่ชายผู้นั้นยังคิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะกล้าลงมือกับเขาเช่นนี้ทันใดนั้น นางเหวี่ยงมือข้างที่จับปิ่นปักที่กำลังแทงมื
