งจิต ผ่านม่านต้องห้ามเข้าไปในโบราณสถานไม่ได้แล้ว
พูดจบอันหลินก็ขี่ต้าไป๋ลอดผ่านม่านแสงสีน้ำเงิน เข้าสู่โบราณสถาน
อันหลินใช้สิบหินปราณแลกบัตรผ่านทางปวดใจหรือไม่ ไม่ปวด!
เพราะเขาจะทวงเงินนี่กลับมาจากหลินจวิ้นจวิ้น สาวน้อยผู้มั่งคั่งเป็นสิบเท่าร้อยเท่าเลย!
ยอดเขาเมฆา
หญิงสาวที่งดงามดุจภาพวาดกำลังเหม่อมองกระดาษขาวบนกระดานวาด
“ฮัดชิ้ว!” หญิงสาวจามขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น มีคนคิดถึงเราหรือ
พวกพี่หญิงหรือเสด็จพ่อ
หญิงสาวคิดแล้วส่ายหน้ายิ้มๆ สายตากลับมาจับจ้องกระดาษขาวแล้วเหม่อลอยอีกครั้ง
นางวาดวัตถุสิ่งของไปมากมาย ทั้งทิวทัศน์ที่งดงาม ชีวิตที่สดใส และภาพที่ยากจะลืมเลือนทั้งหลาย ภาพที่สรรสร้างภายในสมองภาพแล้วภาพเล่า…
บัดนี้จู่ๆ นางก็ไม่อยากวาดอะไรเลย วาดอะไรไม่ได้เลยขึ้นมาดื้อๆ
เบื่อแล้วหรือ ไม่มีแรงบันดาลใจแล้วหรือ
นางไม่รู้
ขณะนั้นเอง ยันต์ส่งสารดังขึ้น
“ใต้เท้าเทียนอวี่ มีนักพรตมาผจญภัยที่โบราณสถานสถาบันวิจัยหมายเลขแปดสิบแปดอีกแล้ว!” เสียงของเจียงอันหลานดังลอดมาจากยันต์ส่งสาร
“อ้อ” หลินจวิ้นจวิ้นทำหน้าเหนื่อยหน่าย ตั้งแต่การทดลองเข้าสู่ขั้นที่สาม ก็ไม่ต้องการข้อมูลการสืบทอดของดาวม่ว
