เช่นนี้ข้าเข้าใจ เขาฝากความหวังไว้ที่ลูกๆ หวังว่าวังมังกรจะมีมังกรรวมมรรคา อาศัยสิ่งนี้กลายเป็นอิทธิพลชั้นหนึ่งแห่งแผ่นดินบรรพกาลในพริบตา”
หยินอวี่เบะปาก พูดอย่างไม่พอใจว่า “ใช่ เพื่อความฝันที่จะได้ปกครองทะเลบูรพาและร้อยเผ่าพันธุ์ แทบจะกลายเป็นการขยายพันธุ์มังกรแล้ว หาเมียมากมาย คลอดลูกเป็นก่ายเป็นกอง ปฏิบัติกับครอบครัวด้วยการแบ่งว่ามีประโยชน์หรือไม่มีประโยชน์ ข้าได้ยินเจ้าพิธีพูดว่า เจ้ามังกรคิดจะยกเจ้าให้กับเซี่ยเจ๋อ ฉวยโอกาสดึงเขามาเป็นพวก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน…”
มือของเป่ยเหลียนสั่นเทา กิ่งไม้ตกลงผิวทะเลสาบ ทำเอาปลาทองทั้งบึงตกใจหนี
หยินอวี่มองเป่ยเหลียนด้วยความเป็นห่วง ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
เซี่ยเจ๋อเป็นหัวหน้าหน่วยองครักษ์วังมังกร หลงรักเป่ยเหลียนนานแล้ว ตอนนั้นเป่ยเหลียนเป็นธิดามังกรน้อย ฐานะสูงศักดิ์อย่างยิ่ง ปฏิเสธเซี่ยเจ๋อเมื่อสองปีก่อนต่อหน้าธารกำนัล ก็ไม่มีผู้ใดว่าอะไร
แต่ตอนนี้ฐานะของเป่ยเหลียนตกฮวบลงมา เจ้ามังกรตัดสินใจจะจัดพิธีสมรสให้เช่นนี้ ต่อให้เป็นหยินอวี่ก็รู้สึกเสียใจอยู่มากเช่นกัน
ต้องรู้ว่าพี่เป่ยเหลียนไม่มีแม่แล้ว หมดสิ้นหนทางบำเพ็ญเพียร ตอนนี้แม้แต่ความสุขสุดท้ายก็จะถูกพรากไปแล้วหรือ…
เป่ยเหลียนตื่นจากภวังค์ ดวงตาฉายความอ้างว้างที่เห็นได้ไม่บ่อยนัก
นางเปลี่ยนประเด็นว่า “จริงสิ ไยเมื่อครู่เจ้าถึงเรียกชื่ออูว่า ‘เจ้างั่ง’ ล่ะ เมื่อก่อนเจ้ากับเขาสนิทกันมากไม่
