”
เป่ยเหลียนส่ายหน้า
นางเหลืออดกับอันหลินแล้ว พูดเสียงเย็นว่า “ข้าจะยกความปลอดภัยของเมืองริ้วคลื่นมาเป็นที่หนึ่ง หากควรลงมือก็จะไม่ยั้งมือ เจ้าควรเจียมตัว”
ในสายตานาง อันหลินถูกตราหน้าว่า ‘ทะนงตน’ ไปเสียแล้ว
ปีศาจทะเลระดับจักรพรรดิไม่ใช่หมาแมวทั่วไป นักพรตระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณคนหนึ่งขอให้นางอย่าจัดการปีศาจทะเลระดับแปลงจิต คิดว่าสามารถสังหารราชาปีศาจไม่กี่ตัว ก็จะไร้เทียมทานในหล้าแล้วหรือ
หากไม่เห็นแก่ว่าอันหลินเคยช่วยเมืองริ้วคลื่นไว้ นางไม่อยากจะคุยกับอันหลินเลยด้วยซ้ำ
อันหลินถอนหายใจอย่างระอาใจ “งั้นเราก็จัดการด้วยตัวเองแล้วกัน”
เป่ยเหลียนทำเสียงฮึดฮัด ไม่พูดอะไรอีก เป็นฝ่ายจากไปเอง
ต้าไป๋โคลงหัวพูดว่า “เป็นอัจฉริยะแห่งยุคที่มาจากวังมังกรเช่นเดียวกัน แต่เสิ่นอิงทำให้รู้สึกดีมากกว่า”
มันได้สัมผัสประสบการณ์ของเสิ่นอิงในวังมังกรเหมันต์ บัดนี้จึงอดเปรียบเทียบทั้งสองคนไม่ได้
“การตัดสินใจเช่นนี้ของนางก็ไม่ผิด เพราะไม่ใช่นักพรตหล่อเลี้ยงวิญญาณทุกคนจะโดดเด่น สังหารจักรพรรดิปีศาจระดับแปลงจิตได้ทุกคนเช่นกัน นางกังวลนั้นปกติมาก ทว่า…ปรมาจารย์แห่งพรรคซ้ำมีดอยู่นี่แล้ว ข้าต้องกลัวจะถูกแย่งไปด้วยหรือ” อันหลินหัวเราะ ใบหน้ามีแต่ความมั่นใจ
มุมปากของต้าไป๋กระตุก “ข้าเพิ่งเคยเห็นคนที่ถูกดูแคลน แต่ยังคุยโวโอ้อวดได้อย่างสมเหตุสมผล พี่อัน ครั้งนี้ข้านับถือ”
อันหลินเบะปาก “ครั้งนี้นางก็สู้เสิ่นอิงไม่ไ
