ากข้ายกระดับจากการเปลี่ยนแปลงทางปริมาณเป็นคุณภาพสำเร็จวันใด พลังงานไขมันของข้าจะทำให้ข้าแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!”
“ฮะ” อันหลินกะพริบตาปริบๆ ไม่เข้าใจเลยว่าหยินสี่พูดอะไรอยู่
ขณะที่หยินสี่พูดอยู่นั้น เขาก็ล้วงยาวิเศษออกมาจากแหวนมิติ
ยาเม็ดนี้ส่องแสงสีทอง ริ้วคลื่นเส้นเล็กแผ่กระจายไปรอบทิศ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ของธรรมดา หยินสี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ส่งยาเข้าปากแล้วเคี้ยวทันที หลับตาพริ้ม สีหน้ามีความสุขและเคลิบเคลิ้ม
“หึๆ กินยาแล้วคึกคัก ข้ารู้สึกว่าทั้งตัวเต็มเปี่ยมด้วยพละกำลัง!”
หยินสี่ยืนมือไพล่หลัง อุทานเสียงดังลั่น
กินยางั้นเหรอ มุมปากของอันหลินกระตุกเล็กน้อย ถามอย่างสงสัยว่า “ผู้อาวุโสหยินสี่ รูปร่างของท่านได้มาจากการกินยาหรือ”
หยินสี่เอียงหัวยิ้มให้อันหลินอย่างปลื้มอกปลื้มใจ คล้ายว่าในแววตาจะทอความเอ็นดูของผู้อาวุโสอยู่ด้วย เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “สหายอันหลินเดาถูกแล้ว ข้ารู้เคล็ดลับการกินยาแล้ว อยู่ไม่ไกลจากขั้นสุดท้ายแล้ว อีกอย่าง นี่เป็นเพราะเจ้าสร้างแรงบันดาลใจให้ข้าในตอนนั้น เมื่อถึงวันที่ข้าสำเร็จ จะไปขอบคุณถึงบ้านแน่นอน!”
อันหลินตะลึงเมื่อได้ฟัง อาศัยการกินยาจนได้ร่างนี้มาจริงๆ เหรอ น่ากลัวเกินไปแล้ว เขากินไปเท่าไรกันแน่! แถมยังบอกว่าเราเป็นคนสร้างแรงบันดาลใจด้วย อย่าใส่ร้ายกันมั่วๆ สิ เรื่องนี้ผมไม่รับนะ!
อันหลินรู้ดีว่าถกประเด็นนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อทันที “ท่านหยินสี่
