ร็จของพวกเจ้ามาสิ”
ดวงตาของอันหลินเปล่งประกาย เมื่อได้ยินอาจารย์ที่ปรึกษาพูดเช่นนี้ รู้ว่าอาจารย์ที่ปรึกษาไม่ยอมรับการมีอยู่ของเจ้าอัปลักษณ์ จึงเอ่ยปากบอกผลการต่อสู้ของพวกเขาไป
วันนี้พวกเขาสังหารสัตว์ประหลาดไปทั้งสิ้นยี่สิบห้าตัว และมีสัตว์ภูตอีกสามตัว
สีหน้าของเซียนกระบี่หลิงเซียวเปลี่ยนไปเมื่อได้ฟัง เห็นได้ชัดว่าผลลัพธ์ของพวกอันหลินโดดเด่นยิ่งนัก
แม้สัตว์ภูตจะไม่อยู่ในขอบเขตของการล่า แต่สัตว์ภูตมากมายเป็นศูนย์รวมพลังของฝูงสัตว์ กำจัดไปก็นับว่าเป็นเรื่องดีเช่นกัน
เผ่าพันธุ์ที่มีปัญญาสูงเช่นราชาวานรเนตรทอง ไม่มีเจตนาร้ายมนุษย์ทั่วไปมากนัก ฉะนั้นเซียนกระบี่หลิงเซียวจึงไม่ถือสามันเช่นนี้
ด้วยเหตุนี้ กลุ่มของอันหลินจึงกลายเป็นกลุ่มห้าคนหนึ่งสัตว์ไปโดยปริยาย
เหล่านักเรียนต่างก็จดจ้องพวกอันหลินด้วยสายตาอิจฉา อุทานกันไม่หยุดหย่อน
ดูสิ! ในขณะที่พวกเรากำลังล่าสัตว์ประหลาด คนอื่นเขารับสัตว์ภูตเข้ามาเป็นกองหนุนแล้ว…
ฝีมืออันหลินเหนือสามัญอย่างแท้จริง มองการณ์ไกล นี่แหละความแตกต่าง!
โดยเฉพาะกลุ่มของหวังเสี่ยวไป๋ เหล่าสมาชิกอยากจะเขมือบหัวหน้าให้รู้แล้วรู้รอด
ดูหัวหน้าคนอื่นเขาสิ แค่ออกไปรอบเดียวก็ได้สัตว์ภูตกลับมาแล้ว
แต่หัวหน้าของพวกเขาล่ะ เอาแต่เก๊กหล่อคุยโว วันนี้ฆ่าสัตว์ประหลาดไปแค่ตัวเดียว น่ารังเกียจเสียจริง!
ขณะนั้นเอง หญิงรูปงามล่มเมืองคนหนึ่งก็เดินมายืนตรงหน้าอันหลิน
เมื่ออันหลินเห็น
