การประลองหลอมโอสถของหลงเฉินเมื่อวันวานได้กลายเป็นที่เลื่องลือไปทั่วทั้งจักรวรรดิ ยิ่งอีกฝ่ายนั้นอยู่ในสถานการณ์ที่ได้เปรียบกว่าทั้งฝีมือและวัตถุดิบ แต่กลับได้รับชัยชนะอย่างเหนือชั้นจนทำให้ผู้คนทั้งหลายต่างตกตะลึงกับความสามารถเช่นนั้น
หลงเฉินที่มีอายุยังไม่ครบสิบหกปีบริบูรณ์ แต่กลับก้าวหน้าจนอยู่ในระดับชนชั้นศิษย์หลอมโอสถ (丹徒)ได้ ผู้คนที่พบเห็นเขาเดินผ่านต่างก็เข้าหาไม่หยุดหย่อน แม้ไม่คิดที่จะกล่าวทักทายแต่ก็ไม่แสดงกิริยาหรือภาพลักษณ์ที่ไม่ดีต่อหน้าหลงเฉินเลยสักคน
กับการเปลี่ยนแปลงของผู้คนอย่างกะทันหันเช่นนี้ ทำให้หลงเฉินวางตัวไม่ถูกด้วยเช่นกัน เขาไม่ทราบว่าสมควรจะทำตัวเช่นไรจึงจะเหมาะสมกับคนเหล่านั้น จากนั้นเขาก็สอบถามจนทราบว่าปรมาจารย์หวินฉียังพักรักษาตัวอยู่ภายในห้องส่วนตัวอยู่ หลงเฉินจึงมุ่งตรงไปยังห้องพักนั้นทันที
“เข้ามาเถิด”
หลงเฉินยืนอยู่ที่หน้าประตู ยังไม่ทันที่เคาะออกไปกลับมีเสียงที่โรยแรงของปรมาจารย์หวินฉีได้เรียกขึ้นมาจากด้านในเสียก่อน
