ตามรายทางที่จะไปยังเทศกาลโคมไฟนั้นหลงเฉินก็ได้เห็นบ้านของผู้คนมากมายต่างก็ประดับประดาด้วยไฟสีเขียวอยู่ที่หน้าบ้าน อีกทั้งโคมไฟแต่ละชิ้นยังถูกแขวนเอาไว้เป็นอย่างดี เมื่อเด็กหนุ่มผู้หนึ่งเห็นการปรากฏตัวของหลงเฉินในเวลาเช่นนี้ก็เอาแต่หัวเราะแล้วกล่าวออกมาว่า “พี่ชาย มาได้เร็วเสียจริงนะ”
“ไม่ทราบหรืออย่างไร การมาถึงก่อนนั้นเสมือนนกที่ออกหากินแต่เช้าจึงจะมีหนอนให้กิน” หลงเฉินตอบกลับไปอย่างไร้อารมณ์
*นกที่ออกหากินแต่เช้าจะมีหนอนให้กิน =คนที่ตื่นเช้าขยันขันแข็งจะไม่อดอยาก
“ใช่แล้ว มีเหตุผล ต้องขอบคุณพี่ชายที่ช่วยเตือนสติข้า หากเป็นเช่นนั้นก็จะไปผลัดเปลี่ยนอาภรณ์” กล่าวจบเด็กหนุ่มผู้นั้นก็เดินลับหายไป
“เจ้าเด็กน้อยที่เพิ่งจะอายุสิบสามสิบสี่ คิดจะเกี้ยวพาราสีกับสาวงามแล้วอย่างนั้นหรือ?”
หลงเฉินแสยะยิ้มขึ้นมา เด็กน้อยในสมัยนี้ช่างแก่แดดแก่ลมกันเกินไปแล้ว การออกมาในเวลาที่ยังสว่างอยู่เช่นนี้มีแต่จะทำให้ผู้อื่นหัวเราะเยาะก็เท่านั้น
