ฝ่ามืออันใหญ่ของหลงเฉินนั้นได้ผลักเข้าไปยังหน้าอกของฉู่เหยาอย่างเต็มแรง สัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่ม อันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนทั้งชีวิต จนทำให้หลงเฉินเบิกตากว้างขึ้นมา——แย่แล้วสิ!
ขณะที่ฉู่เหยาได้รับสัมผัสอุ่นจากมือที่ใหญ่โตข้างหนึ่งเข้าประทับเต็มหน้าอก ความรู้สึกแปลบดังสายฟ้าผ่าอย่างไรอย่างนั้น ร่างกายสั่นเทาไปทั้งหมด ความรู้สึกที่เกินจะพรรณนาได้พรั่งพรูออกมานับไม่ถ้วน
“เข้าใจผิดแล้ว! เป็นการเข้าใจผิดอย่างแน่นอน!!”
หลงเฉินกล่าวอธิบายออกมาอย่างร้อนรน สิ่งที่เขาได้กระทำลงไปทำให้ลืมเลือนคำพูดที่ได้ตระเตรียมเอาไว้ก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น เขารีบชักมือของตนเองกลับมาอย่างตื่นตระหนก
“เจ้าคนไร้ยางอาย!! ข้าจะแลกชีวิตกับเจ้า!!”
ทันใดนั้นเองฉู่เหยาก็ได้คว้าเข้าไปที่แขนข้างหนึ่งของหลงเฉิน พลางอ้าปากกว้าง จากนั้นก็ได้กัดลงไปยังท่อนแขนของหลงเฉินอย่างแรง
“นี่ นี่! รีบปล่อยมือเลยนะ ไม่สิ รีบถอนปากออกไปเลยนะ ไอ้หยา!!”
