“เจ้ามันช่างไร้ยางอายเสียจริง เจ้ารังแกน้องชายของข้า ในวันนี้ข้ามาเพื่อชำระความแค้นของน้องชาย (弟弟ตี้ตี้) ของข้า จะให้คิดเช่นนั้นกับคนอย่างเจ้าอย่างนั้นหรือ ต่อให้คุณหนูอย่างข้าต้องตาบอดก็ไม่คิดที่จะมองเจ้าหรอก!!” หญิงสาวผู้นั้นพ่นวาจาที่ลุกเป็นไฟออกมาอย่างรัว
“น้องชายของเจ้าหรือ?” ใบหน้าของหลงเฉินเต็มไปความฉงน
“ชิ น้องชายข้าก็คือองค์ชายเจ็ดฉู่ฟง บัดนี้เจ้าได้ทำให้เขาเกิดความลำบากใจอย่างถึงที่สุด ข้าจึงมาเพื่อชำระความทั้งหมดให้กับเขา”
หญิงสาวผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่น แท้จริงแล้วคือพี่สาวแท้ๆ ของฉู่ฟง และเป็นองค์หญิงสามแห่งจักรวรรดินามว่าฉู่เหยา ราชาแห่งจักรวรรดิเฟิงหมิงมีบุตรชายเจ็ดและบุตรีอีกสาม ฉู่เหยาและฉู่ฟงต่างก็มีศักดิ์เป็นน้องคนเล็ก
วันก่อนฉู่เหยาได้พบว่าฉู่ฟงที่เพิ่งจะกลับเข้ามายังตำหนักอย่างร่างไร้วิญญาณ ก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความประหลาดใจและได้ซักไซ้ไล่เรียงถามถึงที่มาที่ไป เหตุใดจึงได้กลายเป็นเช่นนั้น แต่ว่าฉู่ฟงที่กำลังหวาดผวาก็ไม่เอ่ยวาจาอันใดออกมาเลยแม้แต่น้อย
