เบื้องต่ำเบื้องสูงอีกแล้วอย่างนั้นหรือ หลงเฉินถูกด่าทอจนเกิดเพลิงโทสะขึ้นมาบ้าง “หญิงสาวผู้โง่เขลา อย่าคิดว่าเจ้าเป็นอิสตรีแล้วข้าจะไม่กล้าจัดการกับเจ้า อย่าได้บีบคั้นหลงเหย้อย่างข้า หากอยู่ในช่วงกดดันแม้แต่ตนเองก็ยังทุบตีเชียวนะ”
“เจ้า…เจ้า…เจ้าไสหัวไปซะ!!”
ตลอดช่วงชีวิตของฉู่เหยาไม่เคยมีผู้ใดกล้าด่าทอนางมาก่อน แต่ในบัดนี้กลับถูกหลงเฉินด่าทออย่างไร้มารยาทจึงโกรธจัดจนใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง
มือเรียวยาวเรียบเนียนประดุจหยกได้ยื่นไปกลางอากาศทางทิศที่หลงเฉินอยู่ แต่หลงเฉินที่คิดไม่ถึงว่าฉู่เหยาผู้นี้เป็นยอดฝีมือพลังขั้นก่อรวมระดับที่เก้า
ฝ่ามือที่กำลังจะตบเข้ามานั้นแฝงเอาไว้ด้วยพลังไอร้อนผ่าวอยู่ส่วนหนึ่ง ดั่งมีเพลิงลุกโชนบนฝ่ามืออย่างไรอย่างนั้น จึงเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่าเป็นทักษะยุทธ์ในระดับมนุษย์ขั้นกลางขึ้นไปแล้ว
เพียงชั่วครู่หลงเฉินก็มองออกถึงการออกท่าของเพลงฝ่ามือนี้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เกรงกลัวต่อนาง แต่ก็ไม่ต้องการที่จะใช้พลังมากเสียจนทำให้นางบาดเจ็บได้
“ซูม!”
