แต่ว่าถ้าหากเกิดข้อพิพาทขึ้นกับองค์ชายเจ็ดแล้วนั้นมีแต่จะต้องถูกตัดศีรษะอย่างแน่นอน โดยเฉพาะการกระทำของหลงเฉินที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเสียมารยาทเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นเช่นนั้นใบหน้าของโจวเย้าหยางก็เต็มไปด้วยความสะใจปรากฏขึ้นมา เขาถือได้ว่าเป็นคนสนิทขององค์ชายเจ็ด มักจะติดตามเป็นบริวารขององค์ชายผู้นี้มาแต่ไหนแต่ไรตั้งแต่ครั้งยังอยู่ในวัยเที่ยวเล่นหาเศษหาหญ้ากันอยู่เลยก็ว่าได้
เมื่อคิดได้ว่าในวันนี้จะต้องมายังสถานที่แห่งนี้ เขาจึงพาองค์ชายเจ็ดมาเพื่อที่ข่มขวัญหลงเฉินเสียหน่อย นั่นก็เพราะว่าเมื่อครั้งก่อนที่หลงเฉินได้จัดการหลี่เฮ่าลงได้ ก็ได้ทำให้หลงเฉินมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วจักรวรรดิเพียงข้ามคืน
โจวเย้าหยางและพรรคพวกที่คล้ายกับถูกตบเข้าไปที่ใบหูอย่างรุนแรงจนสติหลุดลอย นั่นก็เพราะว่าพวกเขาทั้งหลายต่างก็ใช้ทรัพย์สมบัติทั้งหมดเดิมพันข้างของหลี่เฮ่าในการประลอง ดั่งความสุขทั้งหลายได้มลายหายไปในพริบตา วันเวลาที่ไม่อาจเรียกกลับคืนมาได้ ช่วงชีวิตที่เปี่ยมไปด้วยความสุขมาโดยตลอด เอาแต่เที่ยวเล่นเตร็ดเตร่ดื่มสุราไปวันๆ บัดนี้ได้เปลี่ยนไปตลอดกาล
