คำพูดของหลงเฉินไม่ได้ร้ายแรงต่อจิตใจของนางแต่อย่างใด แต่ดวงตาคู่งามกลับเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา และไหลรินออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ น้ำเสียงสะอึกสะอื้นกล่าวว่า “หลงเฉิน ขอโทษด้วย……”
จิตใจงดงามเสียเหลือเกิน นางผู้นี้เป็นหญิงสาวที่มากน้ำใจ คงจะต้องรีบตีเหล็กในขณะที่ยังร้อนเสียแล้ว
หลงเฉินกระหยิ่มยิ้มออกมา สีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นกว่าที่เคยเป็นคล้ายพี่ใหญ่ใจดีผู้หนึ่งอย่างไรอย่างนั้น เขายื่นมือเข้าโอบที่ใบหน้าขาวผ่องของนางแล้วปาดน้ำตาบนแก้มอย่างทะนุถนอม
เขาต้องใช้พลังอย่างมากเพื่อข่มจิตใจให้สงบลง ไม่เผลอหลงเข้าสู่ความหลงใหลที่มีต่อความงดงามดั่งนางเซียนบนสวรรค์ที่อยู่เบื้องหน้าในตอนนี้ เสน่ห์ของม่งฉีทำให้เขาใจเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากอก
ถ้าหากเขาไม่มีพลังแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งก็อาจถูกแรงแห่งเสน่หาดึงดูดให้จมดิ่งไปตั้งแต่แรกแล้ว หัวใจเต้นแรงดุจสายฟ้าฟาด ในช่วงเวลานี้มีแต่จะต้องเก็บอาการไม่ให้แสดงออกไปมากกว่านี้ให้ได้
