นึกถึง ท้องไส้ของเขาก็ปั่นป่วนแล้ว ชเวอินซอบกลืนน้ำลงไป
“อ้อ ว่าแต่ไอ้พวกเจ๊กเมื่อกี้มันน่ารำคาญจริงๆ นะ”
“เดี๋ยวนี้ไม่ว่าจะไปที่นี่ก็เป็นแบบนี้หมดแหละครับ”
“มีเรื่องอะไรกันเหรอครับ”
ชเวอินซอบฟังคนที่นั่งอยู่ด้านหน้าคุยกันแล้วเอ่ยถาม เขาอาการไม่ค่อยดีและหลับไปเหมือนคนหมดสติทันทีที่ขึ้นมาบนรถ
“ก็เกือบจะเกิดอุบัติเหตุเข้าน่ะสิ จู่ๆ ดันมีพวกคนบ้าที่ไหนไม่รู้มาขวางหน้ารถพวกเราไว้”
“ครับ?”
“โอ๊ย ให้ตายเถอะ มันโยนก้นบุหรี่ใส่รถฉันด้วยนะ รู้ไหมว่าค่าฟิล์มราคาตั้งเท่าไร”
กรรมการผู้จัดการคิมกัดฟันกรอดพลางใช้ฝ่ามือลูบกระจกรถ
“ฉันนึกว่ามันเป็นคนบ้าซะอีก พอลดหน้าต่างลงมันก็ด่าภาษาจีนใส่ฉันเลย”
ชเวอินซอบฟังเสียงบ่นของกรรมการผู้จัดการคิมแล้วมองอีอูยอนด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก อีอูยอนเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งพลางทำสีหน้าลำบากใจ อย่างไรก็ตามดูเหมือนเรื่องที่ได้ฟังจะเป็นการกระทำของพวกผู้ชายที่เขาเจอในห้องน้ำก่อนหน้านี้
“ไม่ใช่พวกชนชาติโชซอน[1] เหรอครับ เขาอาจจะเป็นพวกชนชาติโชซอนก็ได้”
“ไม่ว่าจะเป็นชนชาติโชซอนหรือคนจีนก็เป็นเจ๊กสำหรับฉันทั้งนั้น เพราะมันด่าฉันด้วยภาษาจีนยังไงล่ะ”
ถ้ามีใครมาได้ยินคำพูดของกรรม
