าแค่ระบบทำงานได้ไม่ใช่ทุกอย่าง”
ซังอูพยักหน้าด้วยความประหม่าอย่างไร้เหตุผล ในที่สุดเขาก็ได้สบตากับแจยองเป็นครั้งแรกของวันนี้ สายตาของอีกฝ่ายดูคลุมเครือเกินกว่าจะคาดเดาได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เขามองซังอูเงียบๆ ก่อนจะหลุบตาลงราวกับอ่อนล้า
“ไตเติ้ลมันช้าเกินไป”
“ช้าแค่ไหนครับ นี่ก็ 1.8 วินาทีตามที่ตกลงกันนะ…”
“แก้เถอะ มันดูช้าเกินไป ปรับให้มันดูเร็วกว่านี้หน่อย ตอนเปลี่ยนฉาก เวลาภาพจางลงก็ช้า เปลี่ยนก็ช้า”
“อันนั้นก็เหมือนกัน…”
“แก้เถอะ มันดูช้าอะ ลองเร่งความเร็วดู การเคลื่อนไหวพื้นฐานของตัวละครก็ดูไม่เป็นธรรมชาติ ได้ยินที่ชเวยูนาพูดแล้วใช่ไหม ระเบิดมือบินได้คือแปลกมาก แล้วก็ตอนติดคริ[3]ใส่อาฟเตอร์อิมเมจ[4]ให้เอฟเฟกต์ด้วยน่าจะดี… อันนี้ไว้ค่อยคุยกันอีกทีแล้วกัน”
ซังอูจดจำสิ่งที่แจยองพูดไว้ในสมองก่อน แต่อีกฝ่ายไม่ได้บอกว่าเขาต้องทำอย่างไรจึงทำให้เขาสับสน แจยองชี้จุดที่ต้องแก้ไขเพิ่มอีกสองสามจุด
“ถ้านายเป็นแค่นักพัฒนาเกมทั่วไปก็แล้วไปเถอะ แต่ถ้าอยากจะแขวนป้ายชื่อว่าเป็นผู้สร้างด้วย จะมาทำแบบไร้ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้”
แทงใจดำเข้าเต็มเปา แค่ถูกตินั่นตินี่ก็อึดอัดใจมากพออยู่แล้ว ยังมาถูกคำพูด
