งถึงกับมึน ชายหนุ่มโลมเลียต้นคอขาวด้วยสายตาแล้วค่อยๆ ดึงร่างกายกลับมายังที่นั่งของตัวเอง ขณะที่กำลังคาดเข็มขัดนิรภัย เรี่ยวแรงของเขาก็ถูกสูบออกไปจนหมด
แจยองสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วสตาร์ทรถ ทันทีที่นั่งประจำที่ สิ่งที่อยู่ในสภาพพร้อมจู่โจมก็ไม่รู้จักคำว่าสงบอีกต่อไป เขานึกสงสัยว่าหมู่นี้มีสปริงติดอยู่ที่ขาหนีบหรืออย่างไร มันให้ความรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปสมัยมัธยมต้นที่ได้เปิดหูเปิดตาเรื่องเพศเป็นครั้งแรก ราวกับวัตถุทุกชนิดบนใบโลกใบนี้ถูกมองเป็นอวัยวะเพศชายและอวัยวะเพศหญิงจนทำให้อยู่ในสภาพแข็งตัวตลอดเวลา
แจยองเหยียบคันเร่งโดยไม่มองไปด้านข้าง เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจึงขับไปที่บ้านของซังอูที่อยู่ใกล้ๆ ก่อน หน้าอะพาร์ตเมนต์ไม่มีที่จอดรถเป็นหลักแหล่ง เขาจึงจอดสุ่มๆ แล้วดับเครื่องยนต์
“ชูซังอู ตื่น”
‘ได้เวลามีอะไรกันแล้ว ไอ้เด็กเหี้ย’
แจยองละประโยคหลังไว้ในใจ หลังจากนั่งนิ่งอยู่ชั่วขณะและรู้สึกสงบลงบ้างแล้ว เขาจึงปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองอย่างใจเย็น สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอี้ยวตัวไปด้านข้าง
“…”
เจ้าคอนั่นเป็นปัญหาอีกแล้ว แจยองหรี่ตาและเขย่าไหล่ของซังอู แต่อีกฝ่ายไม่ตื่น
“จะปลด…เข็มขัดให้นะ”
หลังจากพึมพ
