ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปความรู้สึกอึดอัดเกี่ยวกับอีกฝ่ายก็น่าจะหายไปได้ ถ้าซังอูไม่มาปรากฏตัวที่ร้านที่แจยองทำงานอยู่
‘ไอ้ประสาทกลับนั่น!’
เขาเตือนอย่างชัดเจนแล้วว่าอย่ามาให้เห็นหน้าอีก แต่กลับถูกเมินอย่างสิ้นเชิง ตอนแรกแจยองถึงกับเวียนหัวเพราะความโกรธและความหงุดหงิด เขายืนพิงผนังห้องครัวอยู่ประมาณห้านาที ใจถึงสงบลง เมื่อลองมองตามความเป็นจริง เป็นไปได้สูงว่าชูซังอูอาจไม่ได้คิดอะไรเลย เจ้าตัวมักจะลบข้อมูลที่ไม่จำเป็นออกทันที เรื่องที่แจยองทำงานที่ร้านนี้ก็คงจำไม่ได้แล้วเช่นกัน
ไม่ว่าใครก็ต้องคิดว่าซังอูกับจีฮเยดูเหมือนหนุ่มสาวที่มาเดตกันหวานชื่น มาคราวหน้าไม่จับมือกันมาเลยเหรอ และตอนมาคราวหน้าๆ ก็คงมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันไปแล้วมั้ง ส่วนคราวหน้าๆๆ ก็คงมาพร้อมบัตรเชิญ และคราวหน้าๆๆๆ ก็คงท้องแก่แล้ว เชื่อได้เลย
แจยองไม่คิดจะทำอะไรไร้ประโยชน์จึงหลบออกมาจากตรงนั้น เขาบอกผู้จัดการร้านว่าขอพักสักครู่แล้วลงมาสูบบุหรี่ข้างล่างตึก จากนั้นก็รับสายจากเพื่อนที่โทรมาพอดี เขาได้ยินไม่ชัดนักว่าอีกฝ่ายพูดอะไรจึงได้แต่ตอบแบบผ่านๆ วันนี้บุหรี่ขมกว่าทุกวัน
ตอนนั้นเองเขาก็เห็นว่าซังอูตามลงมา ใบหน้าของอีกฝ่ายมีเค้าของค
