สโคแวนคิดในใจอย่างหนัก หากคำโกหกถูกเปิดโปง เขาเองก็ไม่ปลอดภัย
แต่…
สโคแวนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ขณะมองกิสเลนที่กำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย
ในแววตาของกิสเลนมีความมั่นใจแบบเดียวกับที่เขาเคยเห็นในตอนล่าออร์ค
ครั้งนั้น นายน้อยก็ก้าวเข้ามาควบคุมการสั่งการและผลักดันให้เดินหน้าอย่างที่เขาต้องการ
แต่ด้วยเหตุนี้ พวกเขาสามารถสังหารออร์คทั้งหมดได้โดยไม่มีผู้เสียชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว
เมื่อเห็นแววตานั้นอีกครั้ง สโคแวนรู้สึกถึงแรงกระตุ้นบางอย่างที่ทำให้เขาอยากเชื่อใจนายน้อยอีกครั้ง
ท้ายที่สุด เขาก็พยักหน้าโดยไม่รู้ตัว
‘ยังไงนายน้อยก็ไม่มีทางฟังใครอยู่แล้ว’
“สมกับเป็นเจ้า ตัดสินใจได้เด็ดขาดจริง ๆ ดี ข้าอยากเห็นว่าเจ้าจะจัดการได้ขนาดไหน”
กิสเลนพูดพร้อมตบบ่าสโคแวนเบา ๆ ก่อนจะหันไปทักทายริคาร์โดที่ตามหลังสโคแวนมา
“โอ้ ริคาร์โด! ตอนนี้เจ้าเป็นรองหัวหน้าของสโคแวนแล้วเหรอ? ยินดีด้วยที่ได้เลื่อนตำแหน่ง ยังคงหล่อเหมือนเดิมเลยนะ”
ริคาร์โดที่ยังตามสถานการณ์ไม่ทันมองกิสเลนด้วยสีหน้างุนงง ก่อนจะถามออกมา
“นายน้อย ท่านจะไปไหนกันแน่?”
“ป่าอสูร”
“หากท่านเข้าไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง พวกเราที่เป็นทหารเฝ้าป่าก็ต้องตายกันหมด!”
“ไม่ต้องกังวล ข้าจะกลับมาก่อนที่พวกเจ้าจะตกอยู่ในอันตราย”
ริคาร์โดที่เริ่มแตกตื่นตะโกนออกมา
“ทำไมท่านถึงทำแบบนี้กับข้าด้วย!”
