กิสเลนยักไหล่เหมือนไม่มีอะไรต้องกังวล
“ไม่เป็นไร เอมิเลียไม่มีวันพูดอะไรหรอก”
“นายน้อยมั่นใจได้ยังไง?”
“อืม เป็นความลับตอนนี้ เดี๋ยวข้าจะบอกทีหลัง เอาเถอะ ตอนนี้เรามีงานอื่นต้องทำ”
เบลินดาตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
“งานอื่น? นายน้อยจะไม่กลับไปเลยเหรอ?”
กิสเลนพยักหน้า
“เอมิเลียจะไม่ปล่อยให้เรารอดไปง่ายๆ แน่”
เบลินดาไม่ได้ปฏิเสธคำพูดนั้น เธอเองก็รู้ดีถึงวิธีสกปรกของเหล่าขุนนาง
“บางทีพวกเขาอาจจะส่งคนตามมาฆ่าสินะคะ”
“ใช่ เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม”
ด้วยประสบการณ์ที่มีในอดีตชาติ กิสเลนรู้จักเอมิเลียดีกว่าใคร
ด้วยนิสัยของนาง ไม่มีทางที่นางจะปล่อยให้เขาหลุดรอดไปง่ายๆ
“เราต้องหาตัวแปรบางอย่างมาเสริมทัพ เราต้องทำให้เอมิเลียปั่นป่วนบ้าง”
“ตัวแปร?”
“คนที่สามารถเข้าร่วมกับเราได้ และเป็นประโยชน์ในอนาคตด้วย”
“ใครล่ะ? นายน้อยรู้จักคนที่ว่าไหม?”
“เอ่อ… ก่อนอื่น เราต้องไปดูว่าเขาอยู่ที่นี่หรือเปล่า”
เบลินดามองเขาด้วยความงุนงง
“นายน้อยกำลังตามหาคนที่ตัวเองก็ยังไม่แน่ใจว่าเขาอยู่ที่ไหน?”
“ความทรงจำของข้าค่อนข้างพร่าเลือน ลองไปหากันดูก่อน ถ้าไม่เจอค่อยว่ากันใหม่”
“นายน้อยคิดอะไรอยู่นะ… ว่าแต่ว่าคนๆ นั้นชื่ออะไร?”
เขามีนามว่า “กิลเลียน”
กิสเลนและผู้ติดตามเริ่มออกค้นหาชายที่ชื่อกิลเลียน โดยถามไถ่ข้อมูลจากหลายแห่ง ไม่นานนัก อัศวินคนหนึ่งก็กลับมาพร้อมข้อมูล
“ตามคาด เขาอยู่แถวนี้ ไปกันเถอะ”
