แบบนี้ ส่วนหัวมีขนาดใหญ่ควบคุมง่าย แต่ตัวมีดขนาดเล็กน้ำหนักเบา พกพาสะดวก
ใช้ป้องกันตัวได้ดีที่สุด แต่หากใช้ล่าสัตว์ผลลัพธ์กลับด้อยกว่าเพราะขนาดค่อนข้างเล็ก
“อื้อหือ ท่านเหลามีดบินไว้มากขนาดนี้ ถ้าเสือมาก็ให้รางวัลแก่มันสักสองเล่ม จะได้รู้เสียบ้างว่าอะไรที่เรียกว่าร้ายกาจของจริง”
เซวียเสี่ยวหรั่นยื่นหน้าเข้ามาใกล้ หรี่ตาเพ่งพิศมีดบินหางนางแอ่นในมือเขา
ช่วงยุคสมัยของอาวุธประเภทนี้ การมีวิชาต่อสู้คือประเสริฐสุด
จะให้เขาช่วยกู้หน้ากลับมาล่ะสิ? แม้เหลียนเซวียนจะไม่เงยหน้าขึ้น แต่แววตากลับอาบย้อมไปด้วยรอยยิ้ม
“อาเหลย ให้พี่สาวดูขาของเจ้าหน่อย ได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า”
เซวียเสี่ยวหรั่นเบาใจแล้วก็เดินมาหาอาเหลย พลางลูบขาข้างที่หักของมัน วันนี้อาเหลยวิ่งมาทั้งวัน ไม่รู้ว่าขาส่วนที่หักจะมีปัญหาหรือไม่
“เจี๊ยกๆ” อาเหลยร้องออกมา น้ำเสียงเจือไปด้วยความเจ็บปวด
“เจ็บตัวอีกแล้วสินะ โธ่เอ๊ย… อาเหลยผู้น่าสงสาร พี่สาวจะช่วยทาน้ำมันให้เองนะ” เซวียเสี่ยวหรั่นแกะผ้าที่พันอยู่บนขาของมันอย่างเบามือ “อีกเดี๋ยวต้มน้ำแกงกระดูก เจ้าต้องดื่มเยอะๆ รู้ไหม กระดูกถึงจะสมานได้ดี”
เซวียเสี่ยวหรั่นลูบหัวของมัน เห็นดวงต