ในฤดูหนาวก็ใกล้จะตื่นแล้ว งูแมลงและสัตว์ร้ายต่างๆ ในป่าก็จะเยอะขึ้นมาก
พวกเขาต้องรีบเร่งเดินทางแล้วจริงๆ
เหลียนเซวียนพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“งั้นพวกเรากินมื้อเช้าก่อนค่อยออกเดินทาง” เซวียเสี่ยวหรั่นดวงตาสว่างวาบ รีบหันไปเตรียมอาหารเช้าโดยไม่ลังเล
เนื้อยังเหลืออีกเยอะ เซวียเสี่ยวหรั่นโยนกระดูกท่อนใหญ่หลายชิ้นลงหม้อตุ๋น หลังจากนั้นก็เริ่มเก็บของที่ต้องพกไปด้วย
กระบุงสะพายหลังสองใบจัดวางไว้แล้ว กระบุงของเซวียเสี่ยวหรั่นส่วนใหญ่เป็นของที่มีน้ำหนักมากประเภทถ้วยชามหม้อไหและอาหาร
ส่วนของเหลียนเซวียนจะใส่พลับแห้ง เกาลัด เหอเถาปริมาณไม่มากนัก แล้วก็ผ้าซับระดูสีขาวของเธอ รองเท้าฟางสำรอง รวมถึงเห็ดหุยซินจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ทั้งหมดล้วนเป็นของจิปาถะเล็กน้อย
“เฮ่อ อยากเอาโถดินเผาไปด้วยจังเลย แต่มันหนักเกินไป อ่างดินเผาก็หนักพกลำบาก”
เซวียเสี่ยวหรั่นมองโถกับอ่างดินเผาหน้าเศร้า รู้สึกเสียดายอยากเอาไปด้วย แต่แค่ยกขึ้นมาก็ต้องวางกลับลงไปอย่างหดหู่ หนักขนาดนี้ ถ้าแบกขึ้นหลังไปด้วยเธอคงเหนื่อยตายแน่ๆ
เมื่อคืนเธอเด็ดเอาเกล็ดเกลือออกจากผลผิวเกลือออกมาแล้ว ห่อด้วยใบเผือกป่าแบ่งออกเป็นสองส่วน โถปากกว้าง เ
