ื่อคืนกางเกงของเธอเปื้อนเลือด แต่ไม่มีกางเกงเปลี่ยน นอกจากอดทนแล้วจะทำอะไรได้
ต้องแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นคราบเลือดกับกลิ่นคาวอ่อนจางเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แทบอยากแปลงร่างให้มีสักสามเศียรหกกรใจจะขาด จะได้ถักกางเกงให้เสร็จเดี๋ยวนี้เลย
เหลียนเซวียนยังคงค่อยๆ เก็บไม้มาทำฟืน ไม่ออกไปล่าสัตว์ เพราะถึงล่ากลับมา ก็ต้องชำแหละทันที ด้วยสภาพร่างกายของแม่นางตอนนี้ยังไม่เหมาะทำงานดังกล่าว
“อาเหลย มานี่”
เซวียเสี่ยวหรั่นถือโอกาสช่วงที่พักผ่อนรื้อช็อกโกแลตในเป้ออกมาสองแท่ง
นี่คือของกินชนิดสุดท้ายที่เธอพกติดตัวมาด้วย
เธอรู้สึกว่าในปากจืดชอบกล อยากหาของที่มีรสชาติมากินเสียหน่อย
แต่ไรมาระหว่างวันนั้นของเดือน ปากก็จะร่ำหาของกินเป็นพิเศษ เพราะการกินช่วยเบี่ยงเบนความสนใจไปจากอาการปวดท้องได้ ดังนั้นเธอสามารถกินดื่มอย่างเต็มที่โดยไม่รู้สึกผิดแต่อย่างใด
น่าเสียดาย วันเวลาอันงดงามล่วงเลยแล้วไม่คืนหวน เซวียเสี่ยวหรั่นมองไปรอบถ้ำ แต่ไม่อาจหาสิ่งใดมาแก้อยากได้เลย
สุดท้ายก็เลยจำต้องค้นช็อกโกแลตออกมา เซวียเสี่ยวหรั่นลังเลชั่วครู่ ก่อนจะเก็บเข้าไปแท่งหนึ่ง หากกินจนหมด ต่อไปเวลานึกอยากกินขึ้นมาก็ไม่มีแล้ว
เธอฉีกซองออกอย่าง