อย่างสบายใจเถอะ ประโยชน์ของไฟมีอยู่มาก ไม่มีไฟพวกเราอาจแข็งตายตอนกลางคืน พวกเราไม่เหมือนเจ้า ที่มีขนให้ความอบอุ่นทั้งตัว” เซวียเสี่ยวหรั่นลูบขนของมันเบาๆ พูดกับมันด้วยรอยยิ้ม ช่วยบรรเทาความเครียดและความไม่สบายใจของลิงน้อย
ลิงน้อยจ้องเธอตาปริบๆ แม้ว่าแววตาจะยังมีความระแวง เจือไปด้วยความสงสัย แต่มันก็ไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้าน
เซวียเสี่ยวหรั่นยิ้มจนตาหยีเป็นเส้นตรง หึๆ แผนการใช้ความนุ่มนวลตะล่อมได้ผลดีจริงๆ
มิน่าเล่าเมื่อครู่นี้นางถึงฉวยโอกาสตัดเล็บให้มันตอนที่ยังหมดสติอยู่ ดูท่าคงวางแผนป้องกันการถูกลิงข่วนไว้ล่วงหน้าแล้ว
แม่นางผู้นี้มีปฏิภาณไหวพริบยิ่งกว่าลิง
ผ่านไปครู่หนึ่ง ผลเกาลัดสุกดีแล้ว เซวียนเสียวหลั่นก็ใช้กิ่งไม้เรียวยาวคีบออกมา แล้วมานั่งข้างลิงน้อย เริ่มปอกเปลือกเกาลัด
หลังปอกเสร็จหนึ่งเม็ด ก็ยื่นส่งให้มัน
ลิงน้องจ้องตาปริบๆ ลังเลอยู่นาน แต่ในที่สุดก็ยื่นมือออกไปรับ ทว่าพอมือสัมผัสถูกเกาลัดอุ่นร้อน มันก็ตกใจเกือบขว้างทิ้ง
“เฮ้ ระวังหน่อย อย่าขยับซี้ซั้ว เกาลัดไม่ร้อนหรอก กำลังอุ่นๆ กินได้” เซวียเสี่ยวหรั่นเห็นมันแทบจะกระโดดขึ้นมา ก็รีบปลอบประโลม “อย่าขยับตัวตามอำเภอใจสิ เจ้าขาหัก บาดแผลสาห