ข้อจำกัด
“งู… ยังอยู่หรือ” เซวียเสี่ยวหรั่นทำตาปริบๆ ประหม่าเล็กน้อย “ไม่เห็นจะได้ผลอะไรเลย”
ตนเองถูกรมแทบตาย ดูท่ากลิ่นที่คนยากจะรับได้ไม่อาจใช้ได้ผลกับงู
เหลียนเซวียนมองนางปราดหนึ่ง วิธีของนาง แท้จริงแล้วไม่เลว แม้ว่าจะไม่ได้ผล แต่ก็สกัดกั้นงูได้สำเร็จ หากนางเผชิญหน้ากับงูเพียงลำพัง เพียงฉวยโอกาสเช่นตอนนี้ ก็สามารถหนีเอาตัวรอดจากการตามโจมตีของงูได้อย่างง่ายดาย
“แล้วตอนนี้จะทำอย่างไร รองูออกมาต่อไปหรือ” เซวียเสี่ยวหรั่นกลัดกลุ้มเล็กน้อย
เหลียนเซวียนไม่ตอบ แต่คิ้วตาฉายแววฉงน
ออกมาแล้ว?
เหลียนเซวียนเกร็งมือขวาปามีดออกไป ชั่วพริบตานั้นลำแสงเยียบเย็นก็สะท้อนวาบพุ่งเข้าสู่เป้าหมาย
เซวียเสี่ยวหรั่นเห็นภาพเหตุการณ์ฉากนี้ก็อ้าปากตะลึงตาค้าง
ขณะหันกลับไปมอง ก็เห็นงูลายสีดำแดงขนาดใหญ่ถูกมีดปักกลางศีรษะอยู่หน้าปากถ้ำ เลือดงูยังไหลย้อยจากหัวของมัน
“ว้าว…” เซวียเสี่ยวหรั่นเปล่งเสียงอุทาน
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาปามีด ใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น มีดก็ปักเข้ากลางหัวงูพอดี เขาทำได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ตามองไม่เห็น ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ สีหน้าของเซวียเสี่ยวหรั่นเปี่ยมไปด้วยควา
