ด ต้องมีบาดแผลแน่ๆ มีแผลก็ต้องจัดการ มิเช่นนั้นจะอักเสบได้ง่าย” อาภรณ์ตัวยาวสีขาวของเขาเปรอะเปื้อนคราบเลือดเต็มไปหมด บางแผลคงไม่น้อยแน่ๆ แต่ยาน้ำกลับเหลือไม่มากแล้ว เซวียเสี่ยวหรั่นย่นหัวคิ้วกล่าวว่า
“อย่าพิรี้พิไร เร็วเข้าหน่อยเถอะ ทำแผลเสร็จยังต้องไปย่างเกาลัดใส่ท้อง หลังจากนั้นก็รีบเข้านอน พรุ่งนี้ยังมีงานต้องทำอีกมาก ใช่ว่าไม่เคยเห็นผู้ชายเปลือยอกสักหน่อย รูปร่างผอมเป็นไม้กระดานแบบนี้ ไม่เห็นจะน่ามองตรงไหน”
อย่าพิรี้พิไร ผอมเป็นไม้กระดาน ไม่มีอะไรน่ามอง? เหลียนเซวียนตกตะลึงกับคำพูดของเธอจนแทบหยุดหายใจ แม้แต่ท่าทางต่อต้านก็ชะงักไปด้วย
แต่หลังจากนั้น หัวคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน ที่บอกว่าใช่ว่าไม่เคยเห็นบุรุษเปลือยอกหมายความว่าอย่างไร
นางเป็นหญิงสาว จะไปเห็นบุรุษเปลือยอกภายใต้สถานการณ์แบบไหน
เหลียนเซวียนเม้มปากแน่นโดยไม่รู้ตัว
เซวียเสี่ยวหรั่นเพิ่งจะตระหนักได้ ในยุคสมัยนี้คำพูดบางอย่างไม่อาจกล่าวส่งเดช
“เอ้อ แถวบ้านข้า อากาศร้อนมาก มักมีคนเปลือยอกออกมาเดินข้างนอก บางทีไม่ระวังเหลือบไปเห็นเข้าน่ะ แหะๆ” นางอธิบายพลางหัวเราะแห้งๆ
แท้จริงแล้วช่วงหน้าร้อนที่อากาศร้อนจัด คนเดินเปลือยอกไปไหนมาไหนในหม