มองเขาอย่างคลางแคลง แม้จะเห็นใบหน้าไม่ชัด แต่ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเครารกครึ้มอย่างนั้น ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคนในวัยหนุ่มสาว
ลุง? เหลียนเซวียนมุมปากกระตุก รสชาติของการถูกหญิงสาวคนหนึ่งเรียกว่าลุงไม่น่าอภิรมย์เท่าไร
“เอ่อ… เหลียนเซวียน ในเมื่อพวกเราก็อายุพอๆ กัน งั้นฉันไม่เรียกคุณว่าพี่ชายแล้วกันนะ คุณลอยน้ำมาจากไหน แล้วนี่คือที่ไหนคุณรู้หรือเปล่า” เซวียเสี่ยวหรั่นถามข้อกังขาในใจออกมา
อายุพอกัน? อายุต่างกันสามปีนี่สามารถมองข้ามกันง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ จุดไท่หยาง [2] ของเหลียนเซวียนเต้นตุบๆ
ดวงตาที่มองไม่เห็นเคลื่อนไปในทิศทางที่อีกฝ่ายกำลังพูด เขานิ่งงันครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ เขียนคำตอบ
“แคว้น… ฉี เทือกเขา เยว่… หลิง… ซัน”
อักษรบนพื้นทรายไม่ค่อยชัดเจนนัก ทั้งยังเป็นอักษรตัวเต็ม เซวียเสี่ยวหรั่นต้องพยายามทำความเข้าใจอย่างหนักอยู่เหมือนกัน
“แค่กๆ” เหลียนเซวียนไออยู่หลายครั้ง
หากคะเนไม่ผิด หลังจากหลบหนีจากที่คุมขังออกมาได้ ก็ถูกสายน้ำพัดเข้ามาในเทือกเขาเยว่หลิงซัน ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของที่ราบจงหยวน ซึ่งครอบคลุมสามแคว้นใหญ่ได้แก่ แคว้นฉี แคว้นหลี และซีฉี เป็นผืนป่าที่กินอาณาบริเวณกว้างใหญ่ไพศาล ตอนนี้พวก
