ก ตอนที่เธอใส่ทิงเจอร์ให้เขา ก็ป้ายไปส่งๆ พอมาดูตอนนี้ ใบหน้าซึ่งเดิมทีก็แทบดูไม่ได้อยู่แล้วพอถูกย้อมด้วยสีของทิงเจอร์ก็ยิ่งอัปลักษณ์ไปใหญ่
ให้ตายเถอะ… น่าเวทนาเกินกว่าจะดูได้จริงๆ
เซวียเสี่ยวหรั่นรีบหยิบเป้ที่อยู่ด้านข้างขึ้นมา ก่อนเทของที่อยู่ข้างในออกมา
“ตุ้บๆๆ” ของในนั้นหล่นพรวดออกมา ผลเกาลัดใหญ่น้อยกลิ้งอยู่เต็มพื้น
ของอย่างอื่นในเป้ เธอยัดใส่กระเป๋าช่องหน้าไว้หมดแล้ว
“เกาลัดดิบย่อยยาก ต้องก่อไฟก่อน แล้วเอาย่างไฟจะอร่อยกว่า อีกอย่างอย่าเห็นว่าตอนนี้มีแสงอาทิตย์ ตกดึกก็หนาวจนแข็งตายได้เหมือนกัน” เธอเหลียวซ้ายแลขวา เริ่มหาท่อนฟืนขนาดพอเหมาะมาใช้จุดไฟ
เซวียเสี่ยวหรั่นไม่เคยลองปั่นไม้จุดไฟมาก่อน สมัยนี้แค่ไฟแช็กอันเดียวก็ใช้ได้แล้ว ใครจะว่างมากขนาดไปลองทำอะไรที่เปลืองแรงและเสียทั้งเวลาพรรค์นี้
แน่นอนว่าเธอเข้าใจหลักการปั่นไม้จุดไฟ เพราะเคยดูเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ผ่านทางทีวีและโต้วอิน [1] มาบ้าง ขั้นตอนไม่ยุ่งยาก แต่สำหรับมือใหม่ ระดับความยากย่อมไม่ใช่น้อยอย่างแน่นอน
เธอหมุนตัวไปรอบหนึ่ง ก่อนหยิบไม้ฟืนกับหญ้าแห้งขึ้นมา
ใช้มีดเฉือนกิ่งไม้แห้งให้เรียบเป็นแผ่นกระดาน แล้วใช้ปลายมีดเจาะเ
