“—จนกระทั่งบัดนี้ เจ้ารู้สึกถึงมันแล้วใช่หรือไม่?”
นางคืออะไรกันแน่?
นางแสดงอำนาจเหนือกว่าอย่างไร้ข้อกังขา—
แม้แต่จอมยุทธ์ระดับจุดสูงสุด เช่นเขา… ยังถูกบดขยี้ราวกับเป็นเพียงมดปลวก
“สิ่งนี้…ข้าควรเรียกมันว่าอะไร?”
มันไม่ใช่ลมปราณ
มันไม่ใช่วิชายุทธ์ใด ๆ ที่เขาเคยรับรู้มา
สิ่งที่แผ่ออกจากตัวนาง—
มันคืออะไรกันแน่!?
“แล้วเหตุใดเจ้าไม่หลบหนีไปเสียแต่แรกเล่า?”
เสียงของเด็กสาวเรียบนิ่ง แต่มันเต็มไปด้วยอำนาจที่มิอาจขัดขืน
มาชอลกัดฟันก่อนจะเอ่ยถาม
“ท่าน… เป็นใครกันแน่?”
เด็กสาวมองเขาด้วยแววตาเยือกเย็น ก่อนจะตอบกลับ
“เป็นคนที่เจ้าไม่รู้จัก”
“หากเจ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าถูกติดตาม เหตุใดจึงปล่อยให้ข้าอยู่รอดมาจนถึงตอนนี้?”
“ปล่อยงั้นหรือ? ข้ากลับคิดว่าข้าให้โอกาสเจ้ามามากพอแล้วต่างหาก”
ทันใดนั้น—
มาชอลเข้าใจแล้ว
ตลอดเส้นทางที่เขาติดตามมา ความรู้สึกแปลกประหลาด และสัญชาตญาณที่ร้องเตือนเขาไม่หยุด
มันไม่ใช่ความรู้สึกไปเอง
แต่มันเป็นผลมาจากตัวตนของ “เด็กสาว” ตรงหน้านี้เอง!
เขากัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“เหตุใดบุคคลเช่นท่าน… ถึงยอมรับบทบาทของสาวใช้กัน?”
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา คือขอบเขตที่ไม่มีใครเคยเอื้อมถึง
บางที…
นางอาจเป็นหนึ่งในผู้ที่เข้าถึงตำนานแห่ง “การย้อนคืนสู่เยาว์วัย”
หากเป็นเช่นนั้นจริง—
เด็กสาวผู้นี้ เป็นยอดยุทธ์ที่มีพลังเหนือจินตนาการ
