หญิงสาวที่หากพบจอมยุทธ์กระบี่ที่นางถูกใจ ก็จะเข้าหาทันทีโดยไม่สนสิ่งใด นางคลั่งไคล้กระบี่จนถึงขั้นเมื่อชาติก่อน งานที่ข้าทำบ่อยที่สุดคือช่วยนางตามรอยจักรพรรดิกระบี่สวรรค์
แม้ตอนนี้จะดูเหมือนว่านางไม่ได้ถึงขั้นชักดาบโดยไม่มีเหตุผลเช่นเมื่อก่อน แต่ความหลงใหลก็ยังอยู่เต็มเปี่ยม… ข้าเห็นอยู่ว่าก่อนหน้านี้นางก็แอบมองดาบของมูยอนอีกแล้ว
หรือบางที… วีซอลอาจะรู้ถึงเรื่องนี้ จึงเข้าหานางโดยตั้งใจ?
‘เป็นไปไม่ได้หรอก’
วีซอลอาคงไม่ได้รู้เรื่องอะไรแบบนั้น นางแค่เข้าหานัมกุงบีอาโดยไม่ได้คิดอะไร
แต่ช่างเถอะ อย่างไรเสียตอนนี้มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ พอถึงหมู่บ้านแล้วพวกเราก็แยกกันไป ข้าเพียงแค่ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีกก็พอ
คิดเช่นนั้น ข้าจึงหลับตาลง พยายามงีบหลับสักหน่อย
ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ข้าต้องพักค้างแรมกลางป่าพร้อมกับฝึกฝนตลอดเวลา ร่างกายจึงรู้สึกเมื่อยล้า แต่เพียงครู่เดียวข้าก็สามารถเข้าสู่ห้วงนิทราได้อย่างง่ายดาย
…ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร
เสียงของมูยอนดังขึ้นจากด้านนอก
“คุณชาย หมู่บ้านอยู่ข้างหน้าแล้วขอรับ”
ในที่สุด หลังจากเดินทางออกจากซานซีมาเป็นเวลาถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน พวกเราก็มาถึงจุดหมายเสียที
◇◆
ข้าบิดขี้เกียจเล็กน้อยเพื่อคลายความเมื่อย ก่อนจะก้าวลงจากรถม้า
