ชายคนหนึ่งจามขึ้นมาทันทีขณะกำลังตะลุยกินเกี๊ยวอย่างเอร็ดอร่อย
เขาเช็ดจมูกก่อนจะมองไปรอบๆ แล้วพึมพำว่า
“มีใครพูดอะไรลับหลังข้าอยู่หรือเปล่า ทำไมถึงจามล่ะ?”
หลังจากยักไหล่ให้ตัวเองไม่กี่วินาที เขาก็กลับไปกินเกี๊ยวต่อ
รุ่งอรุณวันใหม่มาถึง เป็นสัญญาณของวันที่สองของพิธีสมัชชาเก้ามังกร
ถึงแม้ข้าจะยังไม่ชอบพิธีนี้ แต่เวลาคือสิ่งที่ข้าควบคุมไม่ได้
จอมยุทธแห่งตระกูลกู่จะเข้าร่วมการแข่งขันสมัชชาเก้ามังกร ซึ่งจะเริ่มขึ้นในช่วงเช้าตรู่
จอมยุทธคนอื่นๆ ก็สามารถเข้าร่วมได้เช่นกัน ตราบใดที่พวกเขาแสดงใบรับรองของตนเอง
แถวผู้คนที่ยืนยาวตั้งแต่เช้าตรู่ ล้วนเป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขันที่เตรียมตัวจะลงสนาม
“อะไรกันที่ทำให้การเป็นหน่วยกระบี่ มีเสน่ห์จนมีคนอยากจะเข้าร่วมมากมายขนาดนี้?”
สี่ตระกูลขุนนางและพันธมิตรสิบสำนัก ก็คงเผชิญสถานการณ์แบบเดียวกับตระกูลกู่… หรืออาจจะยิ่งใหญ่กว่านั้น
“บางทีอาจไม่ใช่พันธมิตรสิบสำนัก เพราะพวกเขารับแต่คนของตัวเองเท่านั้น…มั้ง”
ข้าเคยได้ยินแบบนั้นมา แต่ก็ไม่มั่นใจนัก
ในลานประลองหน่วยกระบี่ ตระกูลกู่ที่เพิ่งฉลองกันเมื่อคืนยืนประจำอยู่ พวกเขาจะทำหน้าที่เป็นกรรมการ
แม้ว่าจะดื่มหนักเมื่อคืนนี้ แต่พวกเขากลับดูไม่ต่างจากวันปกติเลย จะเป็นเพราะแสร้งทำเหมือนไม่เป็นอะไร หรือเพราะพวกเขาแข็งแรงจริงๆ ก็ไม่อาจรู้ได้
