ห่งกลลวงจากผนึกเทวะอย่างต่อเนื่อง จนทะลุจุดวิกฤตบางอย่าง ระดับพลังของเธอเริ่มก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์อย่างควบคุมไม่ได้ เริ่มก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้นเธอเริ่มกลายร่างเป็นเทพเจ้าพลังชีวิตที่ใช้จนหมดเหือดแห้งลง วิญญาณที่ถูกพลังปราณของซีหวังหมู่ยื้อไว้เริ่มแตกสลาย ร่างกายก็เริ่มกลายร่างเป็นเทพ……ทั้งสามสิ่งทับซ้อนกัน ความเจ็บปวดที่ไม่เคยมีมาก่อนทรมานทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของซือเสี่ยวหนาน แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีเจตจำนงบางอย่างที่พยายามยื้อสติของเธอไว้“เหลิ่ง… เซวียน……” ซือเสี่ยวหนานเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา “พวกเรา… ถึง… ชางหนานแล้วเหรอ……”“ถึงแล้ว” เสียงของเหลิ่งเซวียนดังแว่วเข้าหูซือเสี่ยวหนานอย่างเลือนราง เธอต้องตั้งใจฟังจึงจะได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายพูดการมองเห็น การได้กลิ่น การสัมผัส การรับรส การได้ยิน ทั้งหมดค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับพลังชีวิตที่กำลังจะดับสูญ จิตใจของเธอสับสนวุ่นวาย เหลือเพียงความยึดมั่นสุดท้ายที่ยังคงรั้งชีวิตไว้“พวกเรา… อยู่ที่ไหน……”“อยู่ทางใต้ของสะพานเหอผิง ใกล้ๆ ร้านเกาลัดคั่วที่เธอชอบทานที่สุดนั่นแหละ เธอได้กลิ่นเกาลัดคั่วหอมๆไหม?”“ฉัน… เหมือนจะ… ได้กลิ่น……” ซือเสี่ยวหนานพึมพำ“ฝั่งตรงข้ามคือสำนักงานของพวกเรา ประตูยังเปิดอยู่เลย ดูเหมือนว่าหน่วย 136 จะยังมีคนประจำการอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นใครนะ……ใช่ อาจจะเป็นทหารใหม่ที่เพิ่งจบการฝึกในช่วงสองปีที่ผ่านมาก็ได้ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะจำพวก
