ของพี่ชิงจู่ ต้องมีความสามารถที่แข็งแกร่งอย่างแน่นอน อย่าได้ประมาท”“นอกจากนี้ อย่าทำร้ายเขา แค่อ่านความทรงจำก็พอ……”เสียงของอูเฉวียนจมหายไปในเสียงฝนที่ดังกึกก้อง…สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าหานซานหลินชีเยี่ยผลักประตูเหล็กเปิดออก ก็เห็นผู้เฒ่าหลิวยืนอยู่ใต้ชายคา ถอนหายใจด้วยความกังวล“อ้าว? เธอ?” ผู้เฒ่าหลิวเห็นหลินชีเยี่ยเดินเข้ามา เขาเบิกตากว้าง “พวกเธอ… ไม่ได้ไปแล้วหรอกเหรอ?”“โอ้ ผมนึกขึ้นได้ว่ามีลืมเอาของบางอย่างไป เลยกลับมาน่ะครับ” หลินชีเยี่ยยิ้มขออภัย เขาหันไปมองประตูด้านนอก แล้วถามอย่างสงสัย “เอ่อ เมื่อกี้อูเฉวียนวิ่งออกไป… มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?”สีหน้าของผู้เฒ่าหลิวเปลี่ยนไป เขาส่ายหัวแล้วถอนหายใจยาว“ไม่มีอะไรหรอก เด็กคนนั้นแค่ถูกกระตุ้นนิดหน่อย… ประสบการณ์ตอนเด็กของเขาค่อนข้างพิเศษ ดังนั้นนิสัยเลยค่อนข้างสุดโต่ง เจอเรื่องอะไรก็มักจะตื่นตระหนกง่าย โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับเจ้าหนูเสิ่น……”“นิสัยสุดโต่ง?”“อืม” ผู้เฒ่าหลิวพยักหน้าเล็กน้อย ดวงตาหวนนึกถึงความทรงจำ “เด็กคนนั้นไม่ได้ถูกส่งมาฝากเลี้ยง และก็ไม่ได้ถูกทอดทิ้ง… เขาถูกพวกค้ามนุษย์ลักพาตัว แล้วถูกช่วยออกมา”“เด็กที่ถูกลักพาตัว?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยุคนี้ ยังมีเรื่องแบบนี้อีกเหรอ?”“มีเยอะมาก” ผู้เฒ่าหลิวถอนหายใจ “เด็กคนนี้ตอนอายุสี่ห้าขวบ ก็ถูกคนใช้ยาสลบลักพาตัวไปแล้ว ต่อมาถูกขายให้กับแก๊งขอทาน พวกนั้นทุบมือเขา ปล่อยให้อ
