นยาอายุวัฒนะของจริง แต่ก็ช่วยให้คนธรรมดาอายุยืนยาวขึ้น และสามารถฟื้นคืนชีพจากความตายได้”
“จะให้ข้านำไปมอบให้แม่ทัพเฉินใช่หรือไม่”
“อยากรบกวนให้เจ้าบินไปสักเที่ยวหนึ่ง”
“ไม่มีปัญหา”
“และต้องรบกวนให้เจ้าอธิบายกับแม่ทัพเฉินด้วยว่า หลังจากกินยานี้เข้าไปแล้ว หากต้องตายลงภายในไม่กี่วัน ขอเพียงศีรษะยังอยู่บนบ่า ร่างกายไม่เน่าเปื่อย เมื่อต้องแสงแดดและลมก็จะฟื้นตื่นขึ้นมาได้เอง”
“เยี่ยนอันจำใส่ใจไว้แล้ว!”
นกนางแอ่นตอบรับอย่างขะมักเขม้น แม้จะพูดไม่มากแต่ในใจกลับทวนคำสั่งซ้ำอยู่หลายรอบ
“เรื่องที่สอง คือทางเหนือของทุ่งหญ้าตั่วต๋าในเหยียนโจว มีเมืองทหารร้างแห่งหนึ่งชื่อว่าเมืองหย่วนอัน ยามนี้ได้กลายเป็นเมืองผีสิงไปแล้ว” ซ่งโหยวกล่าวต่อ “ก่อนหน้านี้ข้ากับแม่นางสามสีเดินทางไปถึงเหยียนโจว เคยติดต่อกับเหล่าทหารและแม่ทัพผีในเมืองนั้น ทั้งยังเคยช่วยผนึกเมืองกุยเฉิงเพื่อสะกดปราณหยินและกลิ่นอายปีศาจเอาไว้ ตอนนั้นข้าได้นัดแนะกับพวกเขาไว้ว่า วันหน้าอาจจะเชิญพวกเขาไปเป็นขุนนางที่เมืองผีเฟิงโจว บัดนี้เจ้าจงนำพลังจิตของข้าสายหนึ่งไปยังเมืองกุยเฉิงเพื่อคลายผนึก และเชิญพวกเขาไปยังเมืองผีเฟิงโจว พวกเขาเห็นแล้วย่อมต้องเชื่อถือเจ้า”
“มีเรื่องใดต้องกำชับเป็นพิเศษไหม”
“จงอธิบายแก่พวกเขาว่า เมื่อไปถึงเมืองผีเฟิงโจวแล้ว ให้ไปสังกัดอยู่ใต้บังคับบัญชาของเจ้าตำหนักที่หนึ่งเป็นการชั่วคราว หากภายหน้าใต้หล้าเกิดความวุ่นวา
