เหนือบ่ากว่าแรงเลยสักนิด
อีกทั้งหลายวันมานี้เขาพูดไม่ได้ จึงไม่อาจไปโอ้อวดกับใคร ทั้งยังไม่กล้าลงเขาหรือเข้าเมืองไปง่ายๆ เพราะเกรงว่าผู้อื่นจะเห็นความผิดปกติแล้วซักไซ้ไล่เลียง และกลัวว่าจะมีใครมาเชิญเขาไปขับไล่ภูตผีปีศาจอีก ในเมื่อยามนี้ไม่มีไม้เท้าไม้ไผ่แล้ว เขาก็ไร้ซึ่งความสามารถจะต่อกรกับสิ่งชั่วร้าย จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาซ่อมแซมถนนหนทางบนภูเขาลูกนี้อย่างขยันขันแข็ง
เขาไม่เคยย่อหย่อนหรือเกียจคร้านแม้เพียงนิด แม้แต่ความคิดที่จะอู้งานก็ไม่เคยผุดขึ้นมาในหัว
เขาไม่เคยคิดจะละเลยหน้าที่เลยแม้แต่น้อย
แมกไม้ที่ขวางทางถูกถางจนสะอาดตา ดินหินที่ถล่มลงมาก็ถูกขนย้ายออกไปจนหมดสิ้น หากช่วงไหนที่ตัวถนนพังทลายลงไป เขาก็จะขุดเจาะเข้าไปในตัวเขาเพื่อถากถางเส้นทางสายใหม่ขึ้นมาแทน
เริ่มลงมือตั้งแต่เช้าตรู่ จวบจนตะวันลับขอบฟ้า
ชีวิตเช่นนี้ช่างจืดชืดและจำเจ ทั้งยังไม่มีใครให้พูดคุยด้วย แต่ก็ไม่ต้องสิ้นเปลืองความคิดอ่านใดๆ พอฮั่วเอ้อร์หนิวทำไปนานเข้า กลับรู้สึกเพลิดเพลินไปกับมันเสียอย่างนั้น
โครม…
เบื้องหน้ามีเศษซากแมกไม้ระเกะระกะขวางทางอยู่อีกจุดหนึ่ง
ฮั่วเอ้อร์หนิวโอบลำต้นไม้หนาเท่ารอบเอว ออกแรงมหาศาลลากมันออกจากริมทางแล้วทุ่มลงหน้าผาไป
นี่น่าจะเป็นกองสุดท้ายแล้ว
ฮั่วเอ้อร์หนิวลงมือเก็บกวาดเศษกิ่งไม้ที่เหลือต่อไป
ทว่าในขณะที่กำลังเก็บกวาดอยู่นั้น เขากลับสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง—
ท่ามกลางกองกิ่งไม้
