ธิ์กว้างขวาง พลังปาฏิหาริย์ไร้ขอบเขต พอจะมีวิธีหยุดยั้งมิให้กลียุคนี้มาถึงหรือไม่” เหวินผิงจื่อถาม
ซ่งโหยวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “ทำได้เพียงประวิงเวลา ทำได้เพียงพยายามให้ราษฎรมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทว่านี่คือกระแสธารใหญ่ของใต้หล้า ยากนักที่จะหยุดยั้งได้”
“แม้แต่ท่าน…ก็ทำไม่ได้หรือ”
“ทำไม่ได้”
เหวินผิงจื่อเงียบไป สีหน้าเต็มไปด้วยความครุ่นคิด
เขาจิบชาอีกสองสามคำ ลอบมองไปรอบๆ โดยสัญชาตญาณ ทว่าเห็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อยที่นั่งยองๆ คอยเติมฟืนใส่เตาต้มน้ำ และนกนางแอ่นที่หดตัวอยู่ใต้ชายคา เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า
“สหายบำเพ็ญได้ยินข่าวหรือไม่ ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันได้แต่งตั้งรัชทายาทแล้ว”
“โอ้” ซ่งโหยวหันไปมองเขา
ในที่สุดก็แต่งตั้งรัชทายาทแล้วสินะ…
ดูเหมือนฮ่องเต้เฒ่าผู้นั้นคงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว
“เพิ่งจะเป็นเรื่องเมื่อต้นเดือนนี้เอง ราวสิบกว่าวันก่อน สองวันก่อนมีผู้ศรัทธาท่านหนึ่งเดินทางมาจากฉางจิงมาไหว้พระที่อารามเทียนซิง ผู้น้อยจึงเพิ่งได้ยินมา อีกไม่กี่วันข่าวคงจะแพร่มาถึงที่นี่”
“ใช่พระโอรสสายตรงหรือไม่”
“ท่านรู้ได้อย่างไร”
“ข้าเดาน่ะ”
“เป็นองค์ชายรองหลินซื่อ” เหวินผิงจื่อหรี่ตาพลางกล่าว “ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ฉางจิง ผู้น้อยเคยได้พบพระองค์อยู่บ้าง เป็นโอรสสายตรง มีความชอบธรรม ทั้งยังสุภาพอ่อนโยน เหล่าขุนนางและตระกูลใหญ่ในราชสำนักต่างก็หวังให้ฝ่าบาทสถาปนาพระองค์เป็นรัชทายาท เช่นน
