สีเงยหน้าขึ้นพิจารณาลูกมะพร้าว พลางกะขนาดของมันอยู่ในใจ คำตอบรับเมื่อครู่ก็แฝงไปด้วยความไม่มั่นใจ
อย่างไรเสีย แมวอย่างนางย่อมไม่ชำนาญเรื่องการเก็บผลไม้
ยิ่งไปกว่านั้น ผลไม้ชนิดนี้ยังลูกใหญ่กว่าตัวแมวเสียอีก
ทว่าถึงจะไม่มั่นใจ แต่แม่นางสามสีก็วิ่งปราดไปยังโคนต้นแล้วกระโจนขึ้นเกาะทันทีที่สิ้นเสียงขานรับ กระโดดเพียงคราเดียวก็ขึ้นไปสูงกว่าตัวคนแล้ว นางเกาะลำต้นมะพร้าวแน่น แสดงให้เห็นถึงพละกำลังอันเหนือชั้นกว่าแมวทั่วไป จากนั้นก็ใช้อุ้งเท้าทั้งสี่จิกลำต้นแน่น คมเล็บฝังลึกลงไปในเปลือกไม้ จากนั้นนางก็ปีนป่ายขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
เพียงไม่กี่อึดใจ นางก็ปีนขึ้นไปถึงยอดแล้ว
“นักพรต รับ…”
แม่นางสามสีออกแรงเด็ดลูกมะพร้าวออกมา
น่าเสียดายที่นางยังไม่ทันพูดจบ มะพร้าวก็ร่วงลงไปเสียแล้ว
“…ไว้!”
ตุ้บ…
ลูกมะพร้าวตกกระแทกพื้นทรายตรงตำแหน่งข้างนักพรตพอดี เฉียดร่างเขาไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น
“เอาอีกกี่ลูก”
“พอแล้ว”
“เอาไปอีกเถิด เก็บไว้กิน!”
ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ…
ลูกมะพร้าวร่วงลงมาติดต่อกันอีกหลายลูก
หลังจากนั้นแม่นางสามสีก็ค่อยๆ ปีนลงมาอย่างระมัดระวัง ตอนปีนลงดูจะยากลำบากกว่าตอนปีนขึ้นเสียอีก แต่โชคดีที่นางมีความสามารถมากล้น พอลงมาได้ครึ่งทาง ห่างจากพื้นประมาณหนึ่งจั้ง นางก็ไม่รอช้า กระโดดลงมาบนพื้นในทันที อุ้งเท้ากลมๆ ทั้งสี่ข้างพลันจมลงไปในผืนทราย
“ขอบใจแม่นางสามสีมาก”
“ไม่เป็นไร!”
“หากแม่นางสามสีเต็มใจล่ะก็ ช่
