นยามอัสดงทอดไกลนับพันลี้
ภูเขานับไม่ถ้วน บุปผาสีชาดร่วงโรยดุจห่าฝน
ฤดูร้อน รัชศกหมิงเต๋อปีที่เก้า อำเภอหวงเหลียง เสียจวิ้น แคว้นเหยาโจว
นักพรตเดินค้ำไม้เท้ามาถึงเมืองเล็กๆ ที่ห่างไกลแห่งนี้ด้วยร่างกายอันเปรอะไปด้วยฝุ่นผงจากการเดินทาง เขามองซ้ายมองขวา ด้านหลังมีเจ้าม้าขนแดงคอยเดินตามหลังมาอย่างเงียบๆ
เมืองเล็กๆ แห่งนี้ตั้งอยู่ตีนเขาจุนเจ่อซาน ห่างจากภูเขาเพียงไม่กี่สิบลี้เท่านั้น หากอากาศดีขึ้นเล็กน้อย ก็จะมองเห็นภูเขาสูงลูกนั้นได้จากในตัวเมือง
ทว่าซ่งโหยวไม่ได้เข้าพักในตัวเมือง เพราะระหว่างทางเขาได้สอบถามผู้คนมาแล้วว่า ที่ตีนเขาจุนเจ่อซานมีโรงเตี๊ยมอยู่หลายแห่ง พักที่นั่นจะสะดวกกว่า
เขาจุนเจ่อซานน่าจะเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในเหยาโจวและล่างโจว เทือกเขานับร้อยลี้ทอดตัวยาวเป็นพรมแดนธรรมชาติที่แยกเหยาโจวออกจากล่างโจว และเขาจุนเจ่อซานก็ตั้งตระหง่านอยู่บนเทือกเขานี้ คล้ายกับเขาเทียนจู้ซานที่เป็นเสาหลักค้ำฟ้า และเขาจุนเจ่อซานนี้ก็ดูเหมือนชายชราที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงนั่นเอง
การปีนเขาจุนเจ่อซานต้องใช้เวลาเต็มวัน จึงจำเป็นต้องไปพักค้างคืนที่ตีนเขาเสียก่อน
ดังนั้นซ่งโหยวจึงเพียงแค่เดินผ่านอำเภอหวงเหลียงและแวะซื้อเสบียงเล็กน้อย จากนั้นก็เดินทางไปถึงตีนเขาจุนเจ่อซานก่อนยามพลบค่ำ หวังว่าจะอาศัยเวลาสองวันนี้ในขณะที่อากาศดี ขึ้นไปชมภูเขาก่อน แล้วค่อยกลับลงมาพักผ่อนในเมือง
ที่ตีนเขามีโรงเตี๊ยมอยู่หลายแห
