้นเปลืองเงินทองมากมายโดยเปล่าประโยชน์
อีกแห่งหนึ่งเป็นวัดเล็กๆ ไม่มีชื่อหรือป้ายใดๆ ภายในมีเพียงรูปปั้นไม้แกะสลักอย่างหยาบๆ ไม่มีแม้แต่ตาหูจมูกปาก
ที่ประตูวัดก็มีบทกลอนคู่เขียนไว้ว่า
‘นรกอยู่ตรงหน้า อย่าได้รอจนกระทั่งก่อกรรมแล้วจึงสำนึกผิด
แม้กระจกกรรมจะแขวนอยู่บนแท่น แต่หากผ่านพ้นไปได้ ก็พร้อมจะเมตตา’
เขาเยี่ยซานนั้นใหญ่โต ดอกไม้บานเต็มพื้นที่ เมื่อมองจากระยะไกล วัดอารามทั้งสองแห่งดูเล็กจิ๋วเป็นอย่างยิ่ง เป็นเพียงจุดเล็กๆ ท่ามกลางทะเลดอกไม้ แต่ก็อยู่ระดับเดียวกับเมฆขาวด้านหลังภูเขา
นักพรตนำแมวสามสีและม้าขนแดงเดินไปไกลขึ้นเรื่อยๆ เดินผ่านแอ่งน้ำดุจอัญมณีบนพื้นดิน เดินผ่านดงดอกไม้ป่า ดูผิวน้ำในทะเลสาบที่เกิดเป็นระลอกคลื่น ดูแมลงบินไปมาในพุ่มดอกไม้ ดูความเคลื่อนไหวของสัตว์เล็กๆ ที่นานๆ ครั้งจะปรากฏขึ้นบนผืนดินที่เคยรกร้าง ก็เกิดความรู้สึกพึงพอใจที่ยากจะบรรยาย
แมวสามสีวิ่งไปข้างหน้าบ้าง ตามหลังบ้าง มีเรื่องของตัวเองให้ต้องจัดการ บางครั้งก็กลับมาอยู่ข้างนักพรต พูดคุยกับเขา
“นี่คือทะเลสาบที่แม่นางสามสีเคยบอกเจ้าว่ามีปลาเยอะ แต่ก็มีแค่ปลาตัวเล็กๆ ใช้เบ็ดธรรมดาตกก็ได้ ส่วนทะเลสาบตรงนั้นมีปลาใหญ่เยอะ แต่จะจับยากหน่อย”
“เป็นเช่นนั้นเอง”
“ในสระน้ำนี้มีปลาไหลเยอะมาก ปลาไหลตากแห้งที่แม่นางสามสีทำก็จับมาจากที่นี่ ตอนนี้ก็ยังกินไม่หมดเลย”
“แม่นางสามสีหัดตกปลาแล้วหรือนี่”
“ก็พูดถึงปลาไหลอยู่ไม่ใช
