ดังเดิม”
“นี่คือเรื่องแรก”
เขาไม่กังวลว่าซ่งโหยวจะไม่เชื่อ และซ่งโหยวเองก็ไม่ได้เคลือบแคลงใจนัก
เพราะทุกเรื่องที่เขาพูดล้วนตรวจสอบได้ทั้งสิ้น
“ข่ายอาคมของสหายบำเพ็ญมีอายุเพียงหนึ่งปีกระมัง”
“สามปี”
“ข้าเผาวิญญาณในเมืองผีไปไม่น้อยเลย กว่านรกภูมิจะได้ถือกำเนิดขึ้นมาจริงๆ คงต้องเลื่อนออกไปอีกนาน ยิ่งไปกว่านั้น การสร้างนรกขึ้นก็เป็นกระบวนการที่ยาวนานมิใช่น้อย” ราชครูก็ได้แต่พยักหน้า ไม่เผยท่าทีแปลกใจออกมาเลยแม้แต่น้อย “มีวันหนึ่ง ข้าเคยฝันถึงภาพตอนที่นรกภูมิกำลังก่อรูป ฟ้าดินทั้งห้าทิศตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ และส่วนกลางต่างมีผืนดินศักดิ์สิทธิ์ลอยมารวมกัน ทั้งยังมีสายธารจากที่ห่างไกลไหลรินมา สายธารนั้นซ่อนพลังวิญญาณทั้งสี่ฤดูไว้ อุดมด้วยพลังชีวิตล้นหลามพอจะหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งทั้งปวง ประสานเข้ากับพลังวิญญาณธาตุหยินหยางและแก่นตะวันจันทรา สุดท้ายแล้วเค้าลางแรกเริ่มของแดนนรกจึงถือกำเนิดขึ้น”
“ความฝันหรือ”
“เป็นนิมิตหมายจากสรวงสวรรค์”
“สรวงสวรรค์ส่งสารให้ท่าน?”
ซ่งโหยวหันไปมองเขาตรงๆ
ราชครูก็เงยหน้าขึ้นสบตาเขา
เพียงเท่านี้ซ่งโหยวก็เข้าใจทั้งหมดแล้ว
หากเขาไม่ปรากฏตัวเสียแต่แรก นักพรตขาพิการผู้นี้ก็คงหลอมโอสถทิพย์สำเร็จ นี่คือวิถีทางที่สรวงสวรรค์ไม่เคยปิดกั้นมาก่อน เขาย่อมทำสำเร็จก่อนที่จะถูกวิถีสวรรค์ลงทัณฑ์ และย่อมได้รับความเป็นอมตะดั่งที่ใฝ่หา ในขณะเดียวกัน แดนนรกก็จะก่อร่างสำเร็จในเร็ววั
