นักพรตที่เพิ่งลงจากเขามายังไม่ครบสิบปี ไฉนเลยจะไม่ทำให้เหล่าปีศาจต้องหวาดผวา
ซ่งโหยวไม่รีบร้อน เขาชูไม้เท้าขึ้นร่ายเพลิงสวรรค์อีกครา
เปลวไฟบนท้องฟ้าสว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง แฝงไปด้วยพลังหยางอันรุนแรง บัดนี้ได้ถูกเขาร่ายให้ตกลงมาสู่ผืนพิภพเบื้องล่างอย่างบ้าคลั่ง
ครืน…
เพลิงสวรรค์ลุกลามไปตามทะเลสาบ ส่องสว่างพอจะเห็นก้นบึ้ง
หมอกควันดำเหนือผิวน้ำสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว
เงาของจระเข้ในน้ำพลันปรากฏขึ้นเลือนราง
นักพรตจรดไม้เท้าลงกับผิวน้ำ
เปลี่ยนธาราเป็นพสุธา!
ผิวน้ำบริเวณที่เขาจรดไม้เท้าลงไปเริ่มแข็งตัว ก่อนจะแผ่กระจายไปทุกทิศทุกทางอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนจะกลายเป็นพื้นดินแต่ก็ไม่เชิง
จระเข้ยักษ์ทั้งสามตัวตระหนักได้ถึงความผิดปกติ จึงต้องการพุ่งตัวขึ้นมาทันที
แต่ผิวน้ำนั้นจับตัวเป็นผืนดินอย่างรวดเร็ว ร่างของจระเข้ทั้งสามโผล่พ้นน้ำออกมาเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น ส่วนที่เหลือกลับถูกกักไว้ใต้น้ำ
ทว่าเพียงเท่านี้ย่อมมิอาจกักขังพวกมันได้
จระเข้ยักษ์ทั้งสามตนดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง พร้อมทั้งแสดงอิทธิฤทธิ์ออกมา ทั้งใช้พละกำลังทำลายพื้นดิน แล้วพุ่งออกมา บ้างก็ก้มหน้าพ่นควันดำสลายหน้าดิน หรือไม่ก็เคลื่อนตัวอยู่ใต้น้ำ คอยแผ่แรงสั่นสะเทือนและ พลังวิญญาณออกไปรอบทิศทางคล้ายระลอกคลื่น จนฟ้าดินนี้ไม่อาจกักขังมันไว้ได้อีกต่อไป
ผืนดินดั่งเหล็กกล้า!
พื้นดินส่องประกายเรืองรองไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ แล้วเริ่มแข็งตัวขึ้นอย่างรว
